روزبه وثوق احمدی
اساسنامه فدراسیون فوتبال ایران

اساسنامه فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران مصوب آذر ماه 1399

اساسنامه
فدراسیون فوتبال جمهوري اسلامی ایران
مصوب 1399

تعاریف
واژگان زیر در معانی گفته شده استفاده شده‌اند:
IRIFF: فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران.
FIFA: فدراسیون بین‌المللی فوتبال.
AFC:کنفدراسیون فوتبال آسیا.
فدراسیون: یک فدراسیون فوتبال به رسمیت شناخته شده توسط فیفا و کنفدراسیون مربوطه. فدراسیون عضوی از فیفا می‌باشد مگر آنکه معنی دیگری از متن برداشت شود.
لیگ (حرفه‌ای یا آماتور): مسابقاتی است که توسط فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران برگزار می‌شود و باشگاه‌های وابسته به آن در حوزه اختیارات فدراسیون در آن شرکت می‌نمایند. (در قلمرو کشور جمهوری اسلامی ایران)
هیات های استانی: سازمانی که وابسته به فدراسیون است.
کنفدراسیون: گروهی از فدراسیون‌های به رسمیت شناخته شده توسط فیفا که متعلق به یک قاره (یا منطقه جغرافیایی مشابه) باشند.
باشگاه: یک عضو یک فدراسیون (که عضو فیفا و عضو کنفدراسیون مربوطه است) یا یک عضو یک لیگ به رسمیت شناخته شده توسط یک فدراسیون که حداقل یک تیم در مسابقات دارد.
مقام رسمی: هریک از اعضای هیات رییسه، اعضای کمیته‌ها، دبیرکل و کارکنان، مسؤولین برگزاری مسابقات ازجمله داور و کمک‌داور (که محدود به این موارد نیست) و غیره، اعضای هیات مدیره و مدیرعامل باشگاه‌ها، مربیان و کلیه اعضای کادر فنی، کادر پزشکی و اداری فیفا، کنفدراسیون، فدراسیون، هیات ها، لیگ‌ها و باشگاه‌ها به‌علاوه هر شخص دیگری که متعهد به رعایت اساسنامه فیفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا و فدراسیون می‌باشد.(به استثنای بازیکنان و واسطه‌ها).
بازیکن: یک بازیکن فوتبال که توسط فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران ثبت شده است.
مجمع عمومی: رکن عالی و قانونگذار فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران است.
هیات رییسه: رکن اجرایی فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران که توسط مجمع عمومی انتخاب می‌شود.
عضو: یک شخص حقوقی که توسط مجمع عمومی به عضویت فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران پذیرفته شده است.
نماینده: یک شخصی حقیقی که نماینده قانونی عضو در مجمع عمومی می‌باشد.
فوتبال: بازی ای که بر اساس مقررات بازی فوتبال و به وسیله فیفا، کنفدراسیون‌ها یا فدراسیون‌ها کنترل و برگزار می‌شود.
قوانین بازی: قوانینی هستند که توسط (IFABبرد بین‌المللی فوتبال) ، بر اساس مقررات مرتبط در اساسنامه فیفا تدوین می‌شوند.
IFAB: برد بین‌المللی فوتبال.
دادگاه عمومی: دادگاه‌های کشور(دادگستری) که به اختلافات حقوقی عمومی و خصوصی رسیدگی می‌کنند.
CAS:دیوان داوری ورزش در لوزان (سوئیس).
قابل‌توجه : واژه‌هایی که به شخص حقیقی اشاره می‌کنند، شامل هر دو جنسیت (زن و مرد) می‌باشند. هر واژه مفرد دلالت بر جمع و بالعکس دارد.
بخش اوّل : مقررات عمومی
ماده -1نام، مقر، شکل حقوقی
-1 فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران موسسه‌ای مستقل، غیرانتفاعی، غیردولتی و دارای شخصیت حقوقی است که مطابق مقررات جمهوری اسلامی ایران و برای مدت نامحدود تشکیل شده است.
-2مقر فدراسیون فوتبال در تهران می‌باشد.
-3فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران، عضو FIFA و AFC می‌باشد.
-4پرچم، سمبل، نام اختصاری و لوگوی فدراسیون برابر تشریفات قانونی جاری در جمهوری اسلامی ایران به ثبت رسیده است.
ماده -2اهداف
اهداف فدراسیون فوتبال عبارتند از:
-1توسعه بازی فوتبال، ترویج، ساماندهی و کنترل آن در سرزمین جمهوری اسلامی ایران بر اساس بازی جوانمردانه و ارزش‌های وحدت‌بخش، آموزشی، فرهنگی و بشردوستانه آن به‌ویژه از طریق برنامه‌های توسعه و جوانان.
-2برگزاری مسابقات فوتبال در تمام اشکال آن در سطح ملی، در صورت نیاز به واگذاری برگزاری این رقابت‌ها به لیگ‌ها باید حدود اختیارات و وظایف آن بخش به دقت تعریف شود .
-3تدوین مقررات و آیین‌نامه‌ها و حصول اطمینان از اجرای آن‌ها.
-4صیانت از منافع اعضای فدراسیون.
-5احترام و جلوگیری از هرگونه نقض اساسنامه، قوانین، دستورالعمل‌ها و تصمیمات AFC, FIFAو فدراسیون و همچنین قوانین بازی فوتبال و حصول اطمینان از اینکه اعضای فدراسیون
نیز به این موارد احترام می‌گذارند.
-6ترویج سلامت، اخلاق و بازی جوانمردانه به منظور جلوگیری از کلیه اقدامات و رویه‌هایی مانند فساد، دوپینگ یا تبانی که ممکن است سلامت مسابقات، رقابت‌ها، بازیکنان، مقامات رسمی و اعضای فدراسیون را به مخاطره اندازد یا منجر به سوءاستفاده از فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی شود.
-7کنترل و نظارت بر برگزاری کلیه مسابقات دوستانه در تمام اشکال آن در قلمرو جمهوری اسلامی ایران.
-8کنترل، برگزاری و نظارت بر کلیه مسابقات فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی اعم از ملی و بین‌المللی در محدوده کشور جمهوری اسلامی ایران بر اساس اساسنامه و مقررات مرتبط FIFA و AFC.
-9مدیریت روابط ورزشی بین‌المللی مرتبط با فوتبال در تمام اشکال آن.
-10میزبانی مسابقات در سطح بین‌المللی و دیگر سطوح.
-11 ساماندهی کلیه مسائل مرتبط با داوری، مبارزه با دوپینگ، ثبت بازیکنان، صدور مجوز باشگاهی، صدور احکام انضباطی ازجمله سوء رفتارهای اخلاقی و کلیه اقداماتی که به منظور حفظ سلامت مسابقات ضروری است.
-12توسعه همگانی فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی منطبق با راهبرد ورزش همگانی کشور.
ماده -3 بی‌طرفی، استقلال و عدم تبعیض
-1فدراسیون در مسائل سیاسی و مذهبی، بی طرف است.
-2فدراسیون باید مستقل باشد و از هرگونه مداخله سیاسی غیرموجه اجتناب نماید. فدراسیون باید امور خود را به طور مستقل اداره و اطمینان حاصل نماید که امور فدراسیون تحت تأثیر هیچ شخص ثالثی قرار نمی‌گیرد.
-3 فدراسیون متعهد است که به تمامی حقوق بشر به رسمیت شناخته شده بین‌المللی احترام بگذارد و باید برای ترویج صیانت از این حقوق تلاش نماید. هرگونه تبعیض علیه یک کشور، شخص حقیقی یا گروهی از مردم به دلیل نژاد، رنگ پوست، قومیت، اصالت ملی یا اجتماعی، جنسیت، ناتوانی، زبان، مذهب، اعتقادات سیاسی و هرگونه اعتقاد دیگر، ثروت، وضعیت تولد و هرگونه وضعیت دیگر یا به هر علت دیگر، مطلقاً ممنوع بوده و متخلفین از این قاعده، مشمول محرومیت، اخراج و/ یا تنبیهات انضباطی می‌شوند.
ماده -4ترویج روابط دوستانه
-1فدراسیون باید روابط دوستانه را بین اعضای خود، باشگاه‌ها، مقامات رسمی، بازیکنان و نیز در سطح جامعه، با اهداف بشردوستانه، ترویج نماید.
-2هر شخص و سازمان مرتبط با فوتبال، متعهد است که اساسنامه، مقررات، اصول بازی جوانمردانه به‌علاوه اصول وفاداری، سلامت اخلاقی و جوانمردی را رعایت نماید.
-3فدراسیون باید امکانات سازمانی موردنیاز را برای حل‌وفصل اختلافات داخلی که ممکن است بین اعضاء، باشگاه‌ها، مقامات رسمی و بازیکنان فدراسیون ایجاد شود را فراهم نماید.
ماده -5بازیکنان
-1مقررات ناظر بر وضعیت بازیکنان و نقل و انتقالات آن‌ها باید توسط هیات رییسه فدراسیون، مطابق با مقررات جاری نقل و انتقالات و وضعیت بازیکنان فیفا، تصویب شود.
-2بازیکنان باید مطابق مقررات فدراسیون، ثبت شوند.
ماده -6قوانین بازی
-1 فدراسیون و هریک از اعضای آن، مسابقات فوتبال را مطابق مقررات مصوب برد بین‌المللی فوتبال برگزار می‌کنند. صرفاً برد بین‌المللی فوتبال، می‌تواند قوانین بازی فوتبال را وضع و یا اصلاح نماید.
-2فدراسیون و هریک از اعضای آن، مسابقات فوتسال و فوتبال ساحلی را مطابق مقررات فوتسال و فوتبال ساحلی برگزار می‌کنند. فقط فیفا می‌تواند قوانین بازی فوتسال و فوتبال ساحلی را وضع و یا اصلاح نماید.
ماده -7رفتار ارکان و مقامات
کلیه ارکان و مقامات فدراسیون، مکلف هستند که در فعالیت‌های خود، اساسنامه، مقررات، آیین‌نامه‌ها، تصمیمات و مقررات اخلاقی فیفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا و فدراسیون را رعایت نمایند.
ماده -8زبان‌های رسمی
-1زبان‌های رسمی فدراسیون، فارسی و انگلیسی می‌باشد. اسناد رسمی و متون باید به این زبان / زبان‌ها نوشته شوند. در صورت هرگونه تعارض در تفسیر متون به زبان‌های مختلف، متن نوشته شده به زبان فارسی معتبر شناخته می‌شود.
-2زبان رسمی مجمع عمومی، زبان فارسی می‌باشد.
بخش دوم : عضویت
ماده -9پذیرش، تعلیق و اخراج
-1مجمع عمومی در موردپذیرش، تعلیق و یا اخراج اعضا تصمیم‌گیری می‌نماید.
-2درخواست عضویت در صورتی پذیرفته می‌شود که متقاضی، حائز تمامی شرایط مقرر در اساسنامه فدراسیون باشد.
-3عضویت در نتیجه استعفا یا اخراج پایان می‌یابد. خاتمه عضویت، عضو را از انجام تعهدات مالی در برابر فدراسیون و یا سایر اعضا معاف نمی‌کند اما موجب سلب کلیه حقوق وی در ارتباط با فدراسیون می‌شود.
ماده -10اعضاء و پذیرش
-1اعضای فدراسیون عبارتند از :
الف – باشگاه‌ها
ب – سازمان لیگ(شامل لیگ‌های فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی آقایان و بانوان)
ج – هیات های فوتبال استان‌ها
د – بازیکنان (به عنوان اشخاص حقیقی)
ه – داوران (به عنوان اشخاص حقیقی)
و – مربیان (به عنوان اشخاص حقیقی)
ز – بخش فوتبال فدراسیون ورزش‌های دانش‌آموزی
ح – بخش فوتبال فدراسیون ورزش‌های دانشگاهی
ط – بخش فوتبال تربیت‌بدنی نیروهای مسلح
ی – بخش فوتبال فدراسیون ورزش‌های کارگری
ک – اتحادیه‌ها، کانون‌ها و سازمان‌های مردم نهاد فعال در فوتبال
-2هر شخص حقوقی که مایل است به عضویت فدراسیون درآید باید درخواست کتبی خود را تسلیم دبیرخانه فدراسیون نماید.
-3مدارک و مستندات زیر الزاماً باید ضمیمه درخواست عضویت باشند :
الف – تصویر اساسنامه قانونی و معتبر شخص حقوقی و سایر مقررات آن به همراه مجوز معتبر فعالیت ورزشی.
ب – اظهارنامه مبنی بر متعهد بودن متقاضی به رعایت اساسنامه، مقررات و تصمیمات فدراسیون، فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا و حصول اطمینان از رعایت این موارد توسط اعضا، باشگاه‌ها، مقامات رسمی و بازیکنان وابسته به متقاضی عضویت.
ج – اظهارنامه مبنی بر متعهد بودن متقاضی به رعایت قوانین بازی جاری مصوب برد بین‌المللی فوتبال و قوانین بازی فوتسال و فوتبال ساحلی مصوب فیفا.
د – اظهارنامه‌ای مبنی بر اینکه جهت تفسیر و اجرای اساسنامه، مقررات، تصمیمات و دستورالعمل‌های فیفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا و فدراسیون به دادگاه‌های عمومی مراجعه نمی‌کند مگر اینکه مقررات فیفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا، فدراسیون یا قوانین امری ملی چنین اقدامی را تجویز یا تصریح نموده باشد.
ه – اظهارنامه‌ای مبنی بر به رسمیت شناختن ارکان قضایی فدراسیون و به رسمیت شناختن دیوان داوری ورزش (CAS) در لوزان، همچنان که در این اساسنامه تصریح شده است.
و – اظهارنامه‌ای مبنی بر اینکه متقاضی عضویت در کشور جمهوری اسلامی ایران واقع شده و به ثبت رسیده است. (در صورت نیاز به ثبت (
ز – اظهارنامه‌ای مبنی بر متعهد بودن عضو به انجام تمامی مسابقات رسمی خانگی، در قلمرو جمهوری اسلامی ایران.
ح – اظهارنامه‌ای مبنی بر اینکه ساختار قانونی متقاضی به شکلی است که اتخاذ تصمیمات را مستقل از هر شخص ثالثی، تضمین می‌کند و مقامات آن بر اساس سازوکاری که استقلال کامل انتخابات یا انتصاب اشخاص را تضمین می‌کند، انتخاب یا منصوب می‌شوند.
ط – لیست مقاماتی که مجاز به امضاء اسناد و انعقاد قراردادهای الزام‌آور با اشخاص ثالث هستند.
ی – اظهارنامه‌ای مبنی بر اینکه متقاضی، متعهد می‌شود که صرفاً با مجوز قبلی فدراسیون، مسابقات دوستانه را برگزار و یا در آن‌ها شرکت نماید.
ک – تصویر صورتجلسه آخرین مجمع عمومی یا صورتجلسه مجمع مؤسسین.
ماده -11درخواست عضویت و فرآیند آن
-1 هیات رییسه باید از مجمع عمومی تقاضا نماید که در خصوص پذیرش یا عدم پذیرش یک متقاضی عضویت، تصمیم‌گیری نماید. متقاضی می‌تواند استدلال خود برای درخواست عضویت را به مجمع عمومی ارائه نماید.
-2به محض پذیرش درخواست عضویت، عضو جدید باید دارای کلیه حقوق و تکالیف یک عضو شود. نمایندگان وی بلافاصله قادر به اعلام رأی و نامزدی در انتخابات خواهند بود.
ماده -12حقوق اعضا
-1اعضای مجمع فدراسیون دارای حقوق ذیل می‌باشند :
الف – شرکت در مجمع عمومی (با رعایت شرایط مقرر در ماده 22این اساسنامه)، دریافت دستور جلسه مجمع عمومی قبل از تشکیل مجمع (همه اعضاء) ، دعوت به مجمع عمومی در زمان مقرر و حق رأی دادن در مجمع عمومی (با رعایت شرایط مقرر در ماده 22 این اساسنامه).
ب – ارائه پیشنهادات برای درج در دستورجلسه مجمع عمومی (همه اعضاء).
ج – پیشنهاد نامزدها برای انتخابات تمام ارکان فدراسیون (همه اعضاء).
د – آگاهی از امور فدراسیون از طریق ارکان رسمی آن (همه اعضاء).
ه – شرکت در مسابقات و سایر فعالیت‌های ورزشی فدراسیون (همه اعضاء).
و – بهره مندی از کلیه حقوق ناشی از اساسنامه و مقررات فدراسیون (همه اعضاء).
-2اجرایی شدن این حقوق، منوط به فراهم بودن سایر شرایط مقرر در این اساسنامه و سایر مقررات قابل اعمال می‌باشد. حقوق عضویت اشخاص حقیقی که عضو مجمع عمومی فدراسیون می‌باشند (بازیکنان، داوران، مربیان) از طریق نمایندگان آنان به شرح ماده 22این اساسنامه اعمال می‌شود.
ماده -13تعهدات اعضاء
-1اعضای فدراسیون دارای تعهدات ذیل می‌باشند :
الف – اعضاء همواره متعهد هستند که خود و اعضایشان، اساسنامه، مقررات، دستورالعمل‌ها و تصمیمات فیفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا و فدراسیون را به طور کامل رعایت و اجرا نمایند.
ب – اطمینان از انتخاب نهاد های تصمیم گیر آن‌ها (حداقل هر چهار سال یک بار)
ج – شرکت در مسابقات و دیگر فعالیت‌های ورزشی که توسط فدراسیون سازماندهی می‌شود.
د – پرداخت حق عضویت.
ه – احترام به قوانین بازی فوتبال، مصوب برد بین‌المللی فوتبال و قوانین بازی فوتسال و فوتبال ساحلی مصوب فیفا و حصول اطمینان از اینکه مقررات اساسنامه آن‌ها، اعضایشان را ملزم به رعایت این مقررات می‌کند.
و – تصویب یک ماده در اساسنامه که تصریح می‌نماید، هرگونه اختلاف عضو و اعضای وابسته به آن که راجع به اساسنامه، مقررات، دستورالعمل‌ها و تصمیمات فیفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا، فدراسیون و لیگ‌های آن‌ها و مستلزم رسیدگی و حل اختلاف باشد، همچنانکه در اساسنامه فیفا و فدراسیون اشاره شده است، انحصاراً به دیوان داوری ورزش که مقر آن در لوزان سوئیس است ارجاع می‌شود و مراجعه به دادگاه‌های عمومی به‌طورکلی ممنوع است مشروط بر اینکه قوانین آمره را نقض ننماید.
ز – اداره امور خود با استقلال کامل و حصول اطمینان از اینکه امور آن‌ها مطابق ماده 17این اساسنامه متأثر از هیچ شخص ثالثی نمی‌باشد.
ح – حصول اطمینان از اینکه ارکان آن بر اساس فرآیندی که استقلال کامل انتخابات یا انتصاب اشخاص را تضمین می‌کند، انتخاب یا منصوب می‌شوند.
ط – هرگونه اصلاحیه در اساسنامه و مقررات داخلی خود را بعلاوه تغییرات مربوط به لیست مقامات و صاحبان امضاء مجاز و نیز اشخاصی که می‌توانند قراردادها و اسناد الزام‌آور را با اشخاص ثالث امضاء کنند به فدراسیون اعلام نماید.
ی –هیچ‌گونه ارتباط دارای ماهیت ورزشی با اشخاصی که تعلیق یا اخراج شده یا به رسمیت شناخته نمی‌شوند، برقرار ننماید.
ک – رعایت اصول وفاداری، سلامت اخلاقی، رفتاری و رفتار حسنه ورزشی به عنوان اساس بازی جوانمردانه از طریق پیش‌بینی و تصویب یک ماده قانونی در اساسنامه.
ل – رعایت موارد الزامی مندرج در بند 3ماده 10این اساسنامه در طول مدت عضویت خود.
م – ثبت‌نام اعضاء و به‌روزرسانی لیست اعضاء.
ن – تصویب اساسنامه منطبق با الزامات مندرج در اساسنامه فدراسیون فوتبال.
س – رعایت کامل و دقیق سایر الزامات و وظایفی که از اساسنامه و سایر مقررات فیفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا و فدراسیون ناشی می‌شود.
-2نقض تعهدات فوق‌الذکر بوسیله هریک از اعضاء، می‌تواند منجر به تنبیهات مندرج در این اساسنامه شود.
ماده -14تعلیق
-1تعلیق یک عضو فدراسیون از اختیارات مجمع عمومی می‌باشد. با این حال هیات رییسه می‌تواند عضوی را که مکرراً و/ یا به‌صورت جدی تعهدات خود را نقض می‌کند، تعلیق نماید و تصمیم هیات رییسه بلافاصله لازم‌الاجراء خواهد بود. این تعلیق تا زمان مجمع عمومی بعدی به قوت خود باقی می‌ماند مگر اینکه هیات رییسه طی این مدت، تعلیق را لغو نماید.
-2 تعلیق یک عضو باید بوسیله اکثریت سه‌چهارم اعضای حاضر و واجد شرایط رأی در مجمع عمومی بعدی تأیید شود. در صورت عدم‌تأیید، تعلیق به‌خودی‌خود رفع می‌شود.
-3 عضو تعلیق شده، کلیه حقوق ناشی از عضویت را از دست می‌دهد. سایر اعضای فدراسیون حق برقراری ارتباط ورزشی با عضو معلق را ندارند. کمیته انضباطی می‌تواند مجازات‌های بیشتری برای عضو معلق، منظور نماید.
-4اعضایی که به مدت دو سال متوالی در فعالیت‌های ورزشی فدراسیون شرکت ننمایند، حق رأی دادن در مجمع عمومی را ندارند و تا زمانی که تعهدات خود در این خصوص را اجراء ننمایند، نمایندگان ایشان هم نمی‌توانند، انتخاب یا منصوب شوند.
ماده -15اخراج
-1مجمع عمومی می‌تواند تحت شرایط ذیل، یک عضو را اخراج نماید:
الف – اگر تعهدات مالی خود در قبال فدراسیون را انجام ندهد.
ب – اگر مکرراً اساسنامه، مقررات، دستورالعمل‌ها یا تصمیمات فیفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا و فدراسیون را نقض نماید.
ج – اگر برای حل یک اختلاف به دادگاه عمومی مراجعه نماید مگر در مواردی که مقررات و قوانین لازم‌الاجرای فیفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا یا فدراسیون مراجعه به دادگاه عمومی را تجویز یا تصریح کرده باشد.
– 2اخراج یک عضو، صرفاً در صورتی ممکن است که اکثریت (بیش از) %50اعضای واجد شرایط رأی در مجمع عمومی حاضر باشند و پیشنهاد اخراج باید به تصویب اکثریت سه‌چهارم آرای معتبر مأخوذه برسد.
ماده -16استعفاء
-1یک عضو می‌تواند از عضویت در فدراسیون استعفا دهد و این استعفا بعد از خاتمه فصل مسابقات، اجرایی می‌شود. استعفانامه باید حداقل شش ماه قبل از خاتمه فصل مسابقات به دبیرخانه فدراسیون تسلیم شود.
-2استعفا زمانی معتبر خواهد بود که عضو متقاضی استعفاء، کلیه تعهدات مالی خود در قبال فدراسیون و سایر اعضاء را انجام داده باشد.
ماده -17 استقلال اعضاء و ارکان آن‌ها
-1هر عضو باید امور خود را مستقلاً و بدون تأثیرپذیری از اشخاص ثالث اداره نماید.
-2ارکان اعضاء باید انتخاب یا منصوب شوند. در اساسنامه اعضاء باید فرآیندی دموکراتیک که استقلال کامل انتخاب یا انتصاب ارکان را تضمین می‌کند، پیش‌بینی شده باشد.
-3هریک از ارکان اعضاء که مطابق بند 2انتخاب یا منصوب نشده باشند، هرچند که موقتی باشند توسط فدراسیون به رسمیت شناخته نمی‌شوند.
-4مصوبات ارکان اعضاء که مطابق بند 2انتخاب یا منصوب نشده باشند، توسط فدراسیون به رسمیت شناخته نمی‌شود.
ماده -18وضعیت باشگاه‌ها، لیگ‌ها، هیات ها و سایر گروه‌ها
-1باشگاه‌ها، لیگ‌ها، هیات ها یا سایر گروه‌های وابسته به فدراسیون باید به وسیله فدراسیون به رسمیت شناخته شده و تابع آن باشند. در قلمرو فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران باید فقط یک لیگ به عنوان بالاترین رده مسابقاتی وجود داشته باشد. این اساسنامه، حدود صلاحیت، حقوق و تکالیف این باشگاه‌ها، لیگ‌ها، هیات ها و گروه‌ها را مشخص می‌کند. اساسنامه و مقررات آن‌ها باید به تأیید هیات رییسه فدراسیون برسد. فدراسیون فوتبال مسؤولیت اصلی تنظیم موارد مرتبط با داوری، مبارزه با دوپینگ، ثبت بازیکنان، مجوز دهی باشگاهی، اعمال اقدامات انضباطی شامل سوء رفتارهای اخلاقی و همچنین تمهیدات موردنیاز برای محافظت از سلامت مسابقات را برعهده‌دارد.
-2باشگاه‌ها و گروه‌های عضو فدراسیون باید در اتخاذ تصمیمات خود که راجع به عضویت در فدراسیون می‌باشد مستقل از هر نهاد بیرونی اقدام نمایند. ساختار سازمانی آن‌ها تأثیری در این تعهد ندارد.
-3هیچ شخص حقیقی یا حقوقی (ازجمله شرکت‌های تابعه و زیرمجموعه) در شرایطی که سلامت هر یک از رقابت‌ها و مسابقات تهدید شود، تحت هیچ عنوان حق کنترل یا اداره بیش از یک باشگاه یا گروه را ندارد.
بخش سوم : رییس افتخاری و عضو افتخاری
ماده -19رییس افتخاری و عضو افتخاری
-1مجمع عمومی می‌تواند به منظور تقدیر از خدمات ارزشمند یک شخص به فوتبال، عنوان رییس افتخاری یا عضو افتخاری را به وی اعطاء نماید.
-2این نامزدها توسط هیات رییسه پیشنهاد می‌شوند.
-3 رییس و عضو افتخاری می‌توانند در مجمع عمومی شرکت نمایند. آن‌ها می‌توانند در مباحث، مشارکت نمایند اما حق رأی ندارند.
-4 وزیر ورزش و جوانان به علت جایگاهی که دارد عضو افتخاری مجمع عمومی است و حق دارد تا دستور جلسه مجمع را دریافت و در مباحث مجمع شرکت نماید اما حق رأی ندارد.
بخش چهارم : ساختار
ماده -20ارکان فدراسیون
-1 مجمع عمومی، رکن عالی و قانونگذار فدراسیون است.
-2هیات رییسه، رکن اجرایی فدراسیون است.
-3کمیته‌های دائمی و موقت به هیات رییسه در انجام وظایف کمک و مشورت می‌دهند. وظایف، ترکیب و کارکرد آن‌ها در این اساسنامه و یا سایر مقرراتی که به تصویب هیات رییسه می‌رسد، تعریف می‌شود.
-4سازمان اداری، رکن اداری فدراسیون می‌باشد.
-5ارکان مستقل، امور خود را مطابق این اساسنامه و مقررات مربوطه انجام می‌دهند. ارکان مستقل، شامل کمیته‌های مستقل و ارکان قضایی می‌باشد.
-6کمیته‌های مستقل شامل کمیته حسابرسی و کمیته‌های انتخاباتی می‌باشد.
-7کمیته انضباطی، کمیته اخلاق و کمیته استیناف، ارکان قضایی فدراسیون هستند.
-8رکن صدور مجوز، مسوول صدور مجوز باشگاهی در فدراسیون می‌باشد.
-9اعضای ارکان فدراسیون باید منطبق با فرآیند مشروح در این اساسنامه و بدون هیچ‌گونه نفوذ خارجی، انتخاب یا منصوب شوند. اعضای ارکان فدراسیون نباید هیچ‌گونه سابقه محکومیت کیفری که مغایر با مسؤولیت آن‌ها باشد، داشته باشند.
-10در صورت وجود یا احتمال وجود تعارض منافع، اعضای ارکان فدراسیون باید از شرکت در مذاکرات و تصمیم‌گیری خودداری نمایند. اعضای ارکان فدراسیون باید همواره از مقررات اخلاقی فیفا در مورد تعارض منافع آگاه بوده و رفتار خود را بر اساس آن تنظیم نمایند.(به عنوان مثال از انجام وظایف محوله خودداری و رییس خود را از تعارض منافع احتمالی آگاه نموده و اقداماتی از این قبیل.)
مبحث اول: مجمع عمومی
ماده -21تعریف و ترکیب مجمع عمومی
-1مجمع عمومی جلسه‌ای است که با حضور اعضای فدراسیون به‌صورت منظم برگزار می‌شود. مجمع عمومی حداقل سالی یک‌مرتبه تشکیل می‌شود و مرجع عالی و قانونگذاری فدراسیون است. مجمع عمومی فقط در صورتی صلاحیت تصمیم‌گیری دارد که به شکل مقرر در اساسنامه تشکیل شده باشد.
-2مجمع عمومی به دو صورت عادی یا فوق‌العاده تشکیل می‌شود.
-3 رییس فدراسیون، ریاست مجمع عمومی را مطابق این اساسنامه و دستورالعمل برگزاری مجمع به عهده‌دارد.
-4مجمع عمومی می‌تواند ناظرانی را تعیین کند که بدون حق رأی و اظهارنظر در مجمع عمومی شرکت نمایند.
-5 روسا و اعضای افتخاری می‌توانند در مجمع عمومی شرکت نمایند. آن‌ها می‌توانند در مباحث شرکت کنند ولی دارای حق رأی نمی‌باشند.
ماده -22نمایندگان و آراء
-1مجمع عمومی فدراسیون متشکل از اعضای ذیل می‌باشد.
الف- هریک از باشگاه‌های لیگ حرفه‌ای فوتبال بزرگ‌سالان آقایان. هرکدام یک نماینده با یک حق رأی.
ب – هشت باشگاه اول حاضر در لیگ دسته اول فوتبال بزرگ‌سالان آقایان کشور در فصل منتهی به مجمع عمومی. هرکدام یک نماینده با یک حق رأی.
ج – چهار باشگاه اول رقابت‌های لیگ دسته دوم فوتبال بزرگ‌سالان آقایان کشور در فصل منتهی به مجمع عمومی. هرکدام یک نماینده با یک حق رأی.
د – سه باشگاه اول لیگ برتر فوتسال بزرگ‌سالان آقایان کشور در فصل منتهی به مجمع عمومی. هرکدام یک نماینده با یک حق رأی.
ه – دو باشگاه اول رقابت‌های لیگ برتر فوتبال ساحلی بزرگ‌سالان آقایان کشور، در فصل منتهی به مجمع عمومی. هرکدام یک نماینده با یک حق رأی.
و– دو باشگاه اول رقابت‌های لیگ برتر فوتسال بانوان بزرگ‌سالان کشور، در فصل منتهی به مجمع عمومی. هرکدام یک نماینده با یک حق رأی.
ز – باشگاه اول رقابت‌های فوتبال ساحلی بانوان بزرگ‌سالان کشور، در فصل منتهی به مجمع عمومی. یک نماینده با یک حق رأی.
ح – دو باشگاه اول رقابت‌های لیگ برتر فوتبال بانوان بزرگ‌سالان کشور، در فصل منتهی به مجمع عمومی. هرکدام یک نماینده با یک حق رأی.
ط – هیات های فوتبال استان‌های کشور و هیات فوتبال جزیره کیش. هرکدام یک نماینده با یک حق رأی.
ی – بخش فوتبال فدراسیون‌های ورزش دانش‌آموزی، دانشگاهی، کارگری و نیروهای مسلح. هرکدام یک نماینده با یک حق رأی.
ک – کاپیتان‌های اصلی (در صورت عدم امکان دعوت از کاپیتان اصلی، کاپیتان دوم)کلیه تیم‌های ملی فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی (آقایان و بانوان) در رده بزرگ‌سالان به عنوان نماینده بازیکنان. مجموعاً شش نفر هرکدام با یک حق رأی.
ل – سرمربیان تیم‌های ملی بزرگ‌سالان فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی آقایان و سرمربیان تیم‌های ملی بزرگ‌سالان فوتبال و فوتسال و فوتبال ساحلی بانوان به عنوان نماینده مربیان. اگر سرمربی هریک از تیم‌های ملی، ایرانی نبود دستیار ایرانی وی جایگزین او در مجمع می‌شود. مجموعاً شش نفر هرکدام با یک حق رأی.
م– یک نفر از داوران خانم و یک نفر از داوران آقا که در فوتبال ایران فعال و در رنکینگ داوران فعال بین‌المللی در بالاترین رتبه هستند. مجموعاً دو نفر هرکدام با یک حق رأی.
ن – اتحادیه باشگاه‌های فوتبال. یک نماینده با یک حق رأی.
-2نمایندگان باید متعلق به عضوی باشند که نمایندگی از آن را بر عهده‌دارند و نیز باید توسط مرجع قانونی عضو مذکور، انتخاب یا منصوب شده باشند. همچنین باید قادر باشند در صورت درخواست، مدارک این موضوع را ارائه نمایند.
-3فقط نمایندگان حاضر در مجمع عمومی حق رأی دارند. رأی دادن از طریق ارسال نامه یا وکیل امکان‌پذیر نیست. رأی باشگاه‌ها توسط مدیرعامل و رأی هیات ها توسط رییس هیات اعلام می‌شود. در صورت عدم امکان حضور مدیرعامل باشگاه یکی از اعضای هیات مدیره باشگاه و در صورت عدم امکان حضور رییس هیات، نایب رییس یا دبیر هیات، با ارائه معرفی‌نامه معتبر از باشگاه یا هیات، به عنوان جایگزین در مجمع عمومی حاضر می‌شوند.
-4هیات رییسه و دبیرکل فدراسیون بدون حق رأی در مجمع عمومی شرکت می‌کنند و در دوران مسؤولیت خود در فدراسیون نمی‌توانند به عنوان نماینده اعضای مجمع عمومی منصوب شوند.
-5اعضای بندهای الف لغایت ح این ماده بر اساس جدول امتیازات آخرین فصل مسابقاتی که تا قبل از زمان مجمع، خاتمه یافته باشد تعیین می‌شوند.
-6درصورتی‌که مسابقات در چند گروه برگزار شود، نمایندگان مجمع عمومی، از هر گروه به طور مساوی و بر اساس رتبه‌های بالاتر انتخاب خواهند شد.
-7در صورت انحلال هریک از باشگاه‌هایی که بر اساس این اساسنامه عضو مجمع عمومی هستند، باشگاه بعدی بر اساس جدول امتیازات آخرین فصل مسابقاتی، جایگزین خواهد شد.
-8کلیه نمایندگان مجمع عمومی باید تابعیت ایرانی داشته باشند.
ماده -23حدود اختیارات مجمع عمومی
اختیارات مجمع عمومی به شرح زیر است :
الف – تصویب یا اصلاح اساسنامه فدراسیون، مقررات انتخاباتی و دستورالعمل برگزاری مجمع .
ب – انتصاب سه نفر از اعضای مجمع عمومی به منظور بررسی صورتجلسه و تأیید صورتجلسه مجمع عمومی قبلی.
ج – تعیین سه نفر شمارش کنندگان آراء به منظور شمارش آراء و کمک به دبیرکل در توزیع برگه‌های رأی.
د – انتخاب یا عزل رییس، نواب رییس و اعضای هیات رییسه فدراسیون.
ه – انتخاب یا عزل رییس، معاون و اعضای ارکان مستقل(کمیته حسابرسی، کمیته‌های انتخاباتی و ارکان قضایی) به پیشنهاد هیات رییسه .
و – تصویب صورت‌های مالی.
ز – تصویب گزارش حسابرس مستقل بیرونی.
ح- تصویب بودجه.
ط – تصویب گزارش عملکرد سالیانه.
ی – انتصاب حسابرس مستقل بیرونی (برای مدت دو سال) به پیشنهاد هیات رییسه .
ک – تصویب مبلغ حق عضویت به پیشنهاد هیات رییسه .
ل – اعطای عناوین رییس افتخاری و یا عضو افتخاری به پیشنهاد هیات رییسه.
م – پذیرش، تعلیق یا اخراج اعضاء.
ن – عزل اعضای ارکان فدراسیون.
س – انحلال فدراسیون.
ع – تصمیم‌گیری به درخواست هر یک از اعضاء منطبق با این اساسنامه یا تصمیم‌گیری در خصوص موضوعاتی که به موجب این اساسنامه به مجمع عمومی واگذار شده است.
ف – انتصاب خزانه‌دار به پیشنهاد هیات رییسه.
ماده -24حد نصاب مجمع عمومی
-1مصوبات مجمع عمومی فقط در صورتی معتبر هستند که اکثریت (بیش از) %50اعضای واجد شرایط رأی، در مجمع عمومی حاضر باشند.
-2در صورتیکه حد نصاب فوق حاصل نشود، مجمع عمومی دوم، ظرف مدت 24ساعت با همان دستور جلسه قبلی تشکیل می‌شود.
-3 در مجمع عمومی دوم، نیازی به حصول حد نصاب فوق نیست مگر اینکه یکی از موارد مندرج در دستور جلسه، اصلاح اساسنامه فدراسیون، انتخاب رییس، نایب رییس و اعضای هیات رییسه، انتخاب اعضای هر یک از ارکان مستقل فدراسیون، عزل اعضای یکی از ارکان فدراسیون، اخراج یک عضو فدراسیون یا انحلال فدراسیون باشد.
ماده -25تصمیمات مجمع عمومی
-1در مواردی که نیاز به رأی‌گیری باشد، اعلام رأی از طریق بالا بردن دست یا به وسیله رأی‌گیری الکترونیکی صورت می‌گیرد. اگر رأی‌گیری در مورد یک پیشنهاد به وسیله بالا بردن دست، به نحو کاملاً شفاف نتیجه‌بخش نباشد، رأی‌گیری از طریق قرائت نام نمایندگان اعضای مجمع عمومی به ترتیب حروف الفباء صورت می‌گیرد.
-2برای اعتبار یک مصوبه، کسب اکثریت (بیش از (%50آراء معتبر مأخوذه کافی است مگر اینکه در این اساسنامه به گونه دیگری تصریح شده باشد. آرای سفید، آرای باطله یا آرای الکترونیکی که به هر طریقی دست کاری شده باشند بعلاوه آرای ممتنع، به هنگام محاسبه اکثریت، در نظر گرفته نمی‌شوند.
ماده -26انتخابات
-1انتخابات بر اساس سمت و از طریق رأی مخفی انجام می‌شود.
-2انتخابات فدراسیون، اعضای فدراسیون و اعضای فدراسیون باید بر اساس مقررات انتخاباتی فدراسیون، انجام شود.
-3برای انتخاب رییس، کسب اکثریت (بیش از (%50 از آرای معتبر مأخوذه موردنیاز است. اگر برای پست ریاست فدراسیون بیش از دو نامزد وجود داشته باشد، کسانی که کمترین رأی را کسب می‌نمایند برای مرحله دوم حذف می‌شوند تا فقط دو نامزد باقی بماند. در صورتیکه در مرحله اول، بیش از دو نفر از نامزدها (به دلیل تساوی آراء) حائز بالاترین رأی شوند، تمامی آن‌ها به مرحله دوم راه می‌یابند. در مرحله دوم نامزدی که بیشترین رأی را کسب نماید، رییس فدراسیون خواهد بود.
-4بعد از انتخاب رییس، مجمع عمومی باید در مورد نامزدهای معرفی شده توسط رییس برای پست‌های نایب رییس اول، دوم و سوم رأی‌گیری کند. برای انتخاب نواب رییس، کسب اکثریت (بیش از)%50آرای معتبر مأخوذه موردنیاز است. اگر مجمع عمومی یک یا چند نفر از این نامزدها را با اکثریت (بیش از)%50انتخاب نکند، رییس باید نامزد/ نامزدهای دیگری را حداکثر ظرف مدت سه ماه از تاریخ خاتمه مجمع عمومی جهت انتخاب به مجمع عمومی معرفی نماید. متعاقباً هیات رییسه باید یک مجمع عمومی انتخاباتی فوق‌العاده برگزار نماید.
– 5برای انتخاب سایر اعضای هیات رییسه، نامزدهایی که بیشترین رأی را برای پست موردنظر کسب کرده‌اند انتخاب می‌شوند.
-6برای انتخاب رییس، معاون و اعضای ارکان مستقل فدراسیون (کمیته حسابرسی، کمیته‌های انتخاباتی و ارکان قضایی) ، نامزدهایی که بیشترین رأی را برای پست موردنظر کسب نمایند، انتخاب می‌شوند.
-7در صورت تساوی آراء، رأی‌گیری مطابق این اساسنامه ادامه می‌یابد تا در نهایت یک شخص انتخاب شود.
-8انتخابات فقط در صورتی معتبر است که حداقل دو سوم نمایندگان اعضای مجمع که واجد شرایط رأی هستند در مجمع انتخاباتی مربوطه شرکت داشته باشند.
ماده -27مجمع عمومی عادی
-1مجمع عمومی عادی باید هرسال برگزار شود.
-2هیات رییسه فدراسیون، تاریخ و محل برگزاری مجمع عمومی را تعیین می‌کند. اعضای مجمع عمومی باید حداقل هفتاد روز قبل از برگزاری مجمع عمومی، از تاریخ و مکان مجمع عمومی به‌صورت کتبی مطلع شوند.
-3دعوت‌نامه رسمی باید حداقل بیست‌ویک روز قبل از تاریخ برگزاری مجمع عمومی، برای اعضاء ارسال شود. دستور جلسه، گزارش عملکرد، صورت‌های مالی، گزارش حسابرس و سایر مدارک مربوط به دستور جلسه باید همراه این دعوت‌نامه ارسال شود.
ماده – 28دستور جلسه مجمع عمومی عادی
-1 دبیرکل فدراسیون، دستور جلسه را بر اساس پیشنهادات هیات رییسه و اعضاء تنظیم می‌کند. هر عضوی که مایل است پیشنهادی را به مجمع عمومی ارائه نماید باید پیشنهاد خود را با توضیحی مختصر به‌صورت مکتوب، حداقل پنجاه روز قبل از تاریخ برگزاری مجمع عمومی به دبیرخانه مجمع تسلیم نماید.
-2دستور جلسه مجمع عمومی باید شامل موارد الزامی ذیل باشد. (به ترتیب زمان: (
الف – اعلام رسمیت یافتن جلسه و تشکیل آن طبق اساسنامه فدراسیون .
ب – تصویب دستور جلسه.
ج – سخنرانی رییس فدراسیون.
د – تعیین سه نفر از میان اعضای مجمع جهت بررسی صورتجلسه مجمع.
ه – تعیین سه نفر شمارش کنندگان آراء .
و –پذیرش، تعلیق یا اخراج اعضاء (در صورت لزوم (.
ز – تصویب صورتجلسه مجمع عمومی قبلی .
ح – ارائه گزارش عملکرد و تصویب آن (شامل فعالیت‌های صورت گرفته از تاریخ مجمع عمومی قبلی.)
ط – ارائه صورت‌های مالی تلفیقی و تجدید ارائه شده و صورت سود و زیان.
ی – تصویب صورت‌های مالی حسابرسی شده.
ک – ارائه برنامه و بودجه و تصویب آن .
ل – رأی‌گیری در مورد پیشنهاد اصلاحات اساسنامه،دستورالعمل برگزاری مجمع و مقررات انتخاباتی. (در صورت وجود اصلاحات .(
م – بحث در مورد پیشنهادات ارائه شده توسط هیات رییسه فدراسیون و اعضا، با رعایت الزامات مندرج در بند 1همین ماده .
ن – انتصاب حسابرس مستقل بیرونی بنا بر پیشنهاد هیات رییسه. (در صورت لزوم)
س – عزل اعضای ارکان فدراسیون (در صورت لزوم)
ع – انتخاب رییس، نواب رییس و اعضای هیات رییسه فدراسیون. (در صورت لزوم)
ف – انتخاب اعضای ارکان قضایی بنا بر پیشنهاد هیات رییسه. (در صورت لزوم)
ص – انتخاب اعضای کمیته حسابرسی بنا بر پیشنهاد هیات رییسه. (در صورت لزوم)
ق – انتخاب اعضای کمیته‌های انتخاباتی بنا بر پیشنهاد هیات رییسه. (در صورت لزوم)
ر – انتصاب خزانه‌دار بنا بر پیشنهاد هیات رییسه.
– 3مجمع عمومی نمی‌تواند در مورد موضوعاتی که در دستور جلسه قید نشده است تصمیم‌گیری نماید.
– 4دستور جلسه مجمع عمومی صرفاً در صورتی قابل تغییر است که سه‌چهارم اعضای حاضر در مجمع عمومی که واجد شرایط رأی هستند، با پیشنهاد تغییر دستور جلسه موافقت کنند.
ماده – 29مجمع عمومی فوق‌العاده
-1هرگاه دو سوم اعضای هیات رییسه درخواست نمایند، هیات رییسه فدراسیون می‌تواند مبادرت به تشکیل مجمع عمومی فوق‌العاده نماید.
-2در صورتیکه دوپنجم اعضای مجمع عمومی، متقاضی برگزاری مجمع عمومی فوق‌العاده باشند می‌بایست درخواست مکتوب خود را با تصریح به موارد پیشنهادی که باید در دستورجلسه مجمع عمومی فوق‌العاده ذکر شود، منفردا تسلیم سازمان اداری فدراسیون نمایند مجمع عمومی فوق‌العاده باید ظرف هفتاد روز از تاریخ وصول درخواست فوق، تشکیل شود. اگر با وجود رعایت الزامات فوق، هیات رییسه مجمع عمومی فوق‌العاده را تشکیل ندهد، اعضای مجمع عمومی که متقاضی تشکیل مجمع عمومی فوق‌العاده بوده‌اند، می‌توانند خود رأساً مبادرت به تشکیل آن نمایند. در این راستا آن‌ها باید هیات رییسه و همه اعضای مجمع عمومی را از تاریخ و محل برگزاری مجمع عمومی فوق‌العاده مطلع نموده و دستور جلسه را مطابق بند 3همین ماده برای ایشان ارسال نمایند. به عنوان آخرین راه‌حل، نمایندگان اعضای مجمع می‌توانند از فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا درخواست مساعدت نمایند.
-3تاریخ، محل و دستور جلسه مجمع عمومی فوق‌العاده باید حداقل بیست‌ویک روز قبل از تاریخ برگزاری مجمع عمومی به‌صورت کتبی به کلیه اعضای مجمع عمومی ابلاغ شود.
-4 درصورتی‌که تشکیل مجمع عمومی فوق‌العاده به درخواست هیات رییسه فدراسیون باشد، در این صورت دستور جلسه آن نیز به وسیله هیات رییسه تعیین می‌شود. درصورتی‌که مجمع عمومی فوق‌العاده به درخواست اعضاء مجمع عمومی باشد، دستور جلسه نیز باید حاوی موارد مطرح شده توسط ایشان باشد.
-5دستور جلسه مجمع عمومی فوق‌العاده، غیرقابل تغییر است.
ماده -30اصلاح اساسنامه، دستورالعمل برگزاری مجمع و مقررات انتخاباتی
-1اصلاح اساسنامه، دستورالعمل برگزاری مجمع و مقررات انتخاباتی از اختیارات مجمع عمومی است.
-2هرگونه پیشنهاد هیات رییسه یا اعضای مجمع عمومی در مورد اصلاح اساسنامه باید به‌صورت کتبی و به همراه توضیحات مختصری در مورد آن تسلیم سازمان اداری فدراسیون شود. اصلاحات پیشنهادی یک عضو مجمع عمومی در صورتی قابل طرح در مجمع عمومی است که حداقل ده عضو دیگر مجمع عمومی نیز منفردا و به‌صورت مکتوب از آن حمایت کنند.
-3برای اینکه رأی‌گیری در خصوص اصلاحات اساسنامه، دستورالعمل برگزاری مجمع و مقررات انتخاباتی معتبر باشد، باید اکثریت (بیش از (%50اعضای مجمع عمومی که واجد شرایط رأی هستند در مجمع عمومی حاضر باشند.
-4یک پیشنهاد برای اصلاح اساسنامه، دستورالعمل برگزاری مجمع و مقررات انتخاباتی فقط در صورتی تصویب می‌شود، که بیش از دو سوم اعضای حاضر در مجمع عمومی که واجد شرایط رأی هستند با آن موافقت نمایند.
ماده -31صورتجلسه
دبیرکل فدراسیون مسوول ثبت صورتجلسه مجمع عمومی است. صورتجلسه مجمع عمومی باید به وسیله اعضای تعیین شده مجمع عمومی بررسی شده و نهایتاً در جلسه بعدی به تصویب مجمع عمومی برسد.
ماده -32زمان اجرایی شدن مصوبات
مصوبات مجمع عمومی شصت روز بعد از خاتمه مجمع عمومی، لازم‌الاجرا خواهند بود مگر اینکه در این اساسنامه ترتیب دیگری مقرر شده باشد یا مجمع عمومی تاریخ دیگری را برای اجرای مصوبات تعیین نماید.
مبحث دوم: هیات رییسه
ماده -33ترکیب هیات رییسه
-1هیات رییسه فدراسیون شامل 11عضو (که حداقل یکی از آن‌ها بانو می‌باشد) به شرح ذیل
می‌باشد :
الف – رییس فدراسیون.
ب – سه نایب رییس، شامل نایب رییس اول، نایب رییس دوم (که رییس کمیته مسابقات نیز هست)، نایب رییس سوم(که رییس کمیته بانوان نیز هست و باید یک بانو باشد(.
ج – هفت نفر اعضاء دیگر شامل دو نفر از بین روسای هیات های فوتبال استان‌ها، دو نفر از بین مدیران عامل باشگاه‌های لیگ برتر و یا لیگ دسته اول و سه نفر از بین افرادی که سابقه مدیریت ورزشی دارند.
-2رییس فدراسیون، نواب رییس پیشنهادی و اعضای هیات رییسه بر اساس پستی که برای آن نامزد شده‌اند توسط مجمع عمومی انتخاب می‌شوند. هریک از نامزدهای پست ریاست باید از پنج نفر از اعضای مجمع عمومی، تأییدیه اخذ نمایند. هریک از نامزدهای پست ریاست باید سه نفر را به عنوان نامزدهای پست نایب رییس اول، دوم و سوم در فرم درخواست نامزدی خود معرفی نمایند. نواب رییس پیشنهادی و سایر نامزدهای هیات رییسه باید از دو نفر از اعضای مجمع عمومی تأییدیه اخذ نمایند.
-3مدت‌زمان مسؤولیت رییس فدراسیون، نواب رییس و اعضای هیات رییسه، چهار سال می‌باشد و این مدت بعد از خاتمه مجمع عمومی که ایشان را انتخاب نموده است آغاز می‌شود. هیچ شخصی نمی‌تواند بیش از سه دوره متوالی یا متناوب، در هیات رییسه فدراسیون باشد (چه به عنوان رییس، نایب رییس یا سایر اعضای هیات رییسه(.
-4نواب رییس و اعضای هیات رییسه باید علاوه بر شرایط مندرج در بند 9ماده 20این اساسنامه، در زمان ثبت‌نام دارای تابعیت ایرانی و ساکن جمهوری اسلامی ایران باشند. نواب رییس و اعضاء باید علاوه بر سابقه فعالیت در فوتبال همچنین حداقل 4سال سابقه مدیریت ورزشی به شرح مندرج در ضمیمه یک اساسنامه داشته باشند.
-5کلیه اشخاصی که تمایل به نامزدی در انتخابات دارند(رییس، نواب رییس و اعضاء) باید درخواست نامزدی خود را حداقل پنجاه روز قبل از مجمع عمومی، برابر فرم‌های مندرج در مقررات انتخاباتی، تسلیم دبیرخانه مجمع نمایند. لیست رسمی اسامی نامزدهای انتخابات به همراه دستور جلسه مجمع عمومی، برای اعضای مجمع ارسال می‌شود.
-6هیچ‌یک از اعضای هیات رییسه نمی‌توانند به‌صورت همزمان رییس، معاون یا عضو یکی از ارکان مستقل فدراسیون، نماینده یکی از اعضای فدراسیون در مجمع فدراسیون، دبیرکل فدراسیون، داور فعال فوتبال، فوتسال یا فوتبال ساحلی، واسطه نقل و انتقالات، کارگزار مسابقات، رییس، معاون یا عضو کمیته وضعیت بازیکنان فدراسیون باشد.
-7درصورتی‌که یکی از پست‌ها یا تا %50پست‌های هیات رییسه بلاتصدی شود هیات رییسه، شخص / اشخاص دیگری را برای تصدی پست مذکور تا هنگام برگزاری مجمع عمومی بعدی، جایگزین می‌نماید، تا در مجمع عمومی بعدی شخص / اشخاصی به عنوان جایگزین برای مدت باقی‌مانده، انتخاب شوند.
-8پست عضو هیات رییسه در صورت استعفاء، عزل، فوت، ناتوانی دائمی و یا غیبت بیش از چهار جلسه متوالی عادی در جلسه هیات رییسه،بلاتصدی تلقی می‌شود.
-9اگر بیش از پنجاه درصد از پست‌های هیات رییسه بلاتصدی شوند، دبیرکل فدراسیون باید مجمع عمومی فوق‌العاده را ظرف مدت‌زمان مشخص به منظور انتخاب اشخاص جایگزین برای مدت باقی‌مانده، برگزار نماید.
–10رییس به‌صورت تمام وقت و نواب رییس و اعضای هیات رییسه به‌صورت پاره وقت در فدراسیون حضور دارند.
ماده -34جلسات هیات رییسه
-1هیات رییسه باید حداقل نه جلسه در سال برگزار نماید.
-2برگزاری جلسات هیات رییسه بر عهده رییس فدراسیون است. اگر یک سوم از اعضای هیات رییسه درخواست برگزاری جلسه نمایند، رییس فدراسیون باید ظرف مدت چهارده روز مبادرت به برگزاری جلسه هیات رییسه نماید و اگر رییس فدراسیون ظرف مدت مذکور اقدام به برگزاری جلسه ننماید، سایر اعضای هیات رییسه، راساً جلسه را برگزار می‌نمایند.
-3رییس فدراسیون مسوول تعیین دستور جلسه هیات رییسه است. هریک از اعضای هیات رییسه می‌توانند مواردی را برای درج در دستور جلسه پیشنهاد نمایند. اعضای هیات رییسه باید موارد پیشنهادی خود را برای درج در دستور جلسه، حداقل ده روز قبل از جلسه تسلیم سازمان اداری فدراسیون نمایند. دستور جلسه باید حداقل هفت روز قبل از جلسه برای اعضای هیات رییسه ارسال شود.
-4دبیرکل باید در نقش مشاور و بدون حق رأی به عنوان دبیر در جلسات هیات رییسه شرکت نماید. اگر دبیرکل قادر به شرکت در جلسه هیات رییسه نباشد می‌تواند شخص دیگری را به عنوان نماینده خود جهت شرکت در جلسه پیشنهاد نماید و شرکت شخص مذکور در جلسه، موکول به تأیید رییس می‌باشد.
-5 جلسات هیات رییسه به‌صورت غیرعلنی برگزار می‌شود و درعین‌حال ممکن است دبیرکل به پیشنهاد رییس، اشخاص ثالث را به جلسه دعوت نماید. اشخاص ثالث بدون حق رأی در جلسه شرکت می‌کنند و صرفاً با اجازه هیات رییسه حق اظهارنظر دارند.
-6 چنانچه امکان برگزاری جلسات هیات رییسه به‌صورت حضوری امکان‌پذیر نباشد، به تشخیص رییس فدراسیون می‌توان جلسات را از طریق ویدیو کنفرانس و یا هرگونه تکنولوژی ارتباطی دیگر که در دسترس باشد برگزار کرد و مصوبات آن همچون سایر جلسات، معتبر است
– 7درصورتی‌که هریک از نواب رییس یا اعضای هیات رییسه فدراسیون در طی بیش از چهار جلسه متوالی عادی هیات رییسه غایب شوند، پست ایشان بلاتصدی تلقی می‌شود.
ماده -35اختیارات هیات رییسه
-1تصمیم‌گیری در خصوص مواردی که بر اساس مقررات و اساسنامه در صلاحیت مجمع عمومی و یا سایر ارکان فدراسیون نمی‌باشد.
-2فراهم نمودن مقدمات و تشکیل مجمع عمومی عادی و فوق‌العاده فدراسیون
-3انتصاب رییس، معاونین و اعضای کمیته‌های دائمی به پیشنهاد رییس فدراسیون.
-4تصمیم به تشکیل کمیته‌های موقت در صورت نیاز و در هر زمان .
-5پیشنهاد رییس، معاونین و اعضای ارکان مستقل فدراسیون به مجمع عمومی.
-6تصویب مقررات موردنیاز برای ارکان قضایی، کمیته حسابرسی، کمیته‌های دائمی و موقت و تصویب
اساسنامه هیات های فوتبال استان‌ها.
– 7انتصاب یا عزل دبیرکل، به پیشنهاد رییس فدراسیون.
– 8پیشنهاد حسابرس مستقل بیرونی (برای مدت دو سال) به مجمع عمومی.
– 9تعیین جانشین برای پست‌های خالی شده در ارکان قضایی و کمیته حسابرسی تا هنگام برگزاری مجمع عمومی بعدی.
– 10تصویب مقررات و آیین‌نامه‌های ناظر بر برگزاری و شرکت در مسابقاتی که زیر نظر فدراسیون برگزار می‌شوند.
– 11انتصاب سر مربیان تیم‌های ملی بر اساس پیشنهاد رییس فدراسیون.
-12تصویب مقررات و آیین‌نامه‌های موردنیاز برای سازماندهی و اداره امور داخلی فدراسیون.
-13حصول اطمینان از اجرای اساسنامه و تمهید مقدمات اجرایی موردنیاز برای اجرای آن.
-14عزل موقت اشخاص (به استثنای اعضای ارکان مستقل) یا تعلیق موقت یک عضو مجمع تا هنگام برگزاری مجمع عمومی بعدی.
-15تفویض بخشی از وظایف و اختیارات هیات رییسه به دیگر بخش‌های فدراسیون .
-16 تعیین ناظر یا ناظرین برای شرکت در مجمع عمومی بدون حق اظهارنظر و بدون حق رأی
-17تصویب صورت‌های مالی، برنامه و بودجه جهت ارائه و تصویب در مجمع عمومی.
-18خزانه‌دار با پیشنهاد رییس،تأیید هیات رییسه و تصویب مجمع عمومی منصوب می‌شود .
– 19 تصمیم‌گیری در خصوص تعداد تیم‌های شرکت‌کننده در مسابقات لیگ‌های کشوری فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی.
-20تصویب کلیه مقررات و آیین‌نامه‌های مالی، معاملاتی و استخدامی فدراسیون.
ماده -36تصمیم‌گیری در هیات رییسه
-1 جلسه هیات رییسه در صورت حضور حداقل دو سوم اعضای هیات رییسه رسمیت دارد.
-2تصمیمات هیات رییسه با اکثریت (بیش از (%50آرای معتبر مأخوذه اتخاذ می‌شوند. در صورت تساوی آرا، رأی رییس (در غیاب وی رأی نایب رییس) ، ملاک خواهد بود. ارسال رأی از طریق نامه یا وکیل و نماینده، مجاز نیست.
-3هر یک از اعضای هیات رییسه در صورت وجود یا احتمال وجود تعارض منافع، باید به‌نحوی‌که در بند 10 ماده 20این اساسنامه توضیح داده شده از شرکت در مذاکرات و رأی‌گیری، خودداری نماید.
-4مصوبات هیات رییسه باید توسط دبیرکل در صورتجلسه، ثبت شود.
-5مصوبات هیات رییسه بلافاصله لازم‌الاجراء هستند مگر اینکه هیات رییسه در خصوص زمان اجرای این مصوبات به نحو دیگری تصمیم‌گیری نماید.
ماده -37عزل عضو یکی از ارکان
-1مجمع عمومی می‌تواند عضو یک رکن را عزل نماید. همچنین هیات رییسه می‌تواند اعضای ارکان فدراسیون به استثنای اعضای ارکان مستقل را موقتاً عزل نماید. عزل موقت که توسط هیات رییسه انجام شده است باید بوسیله مجمع عمومی بعدی تأیید شود مگر اینکه قبل از برگزاری مجمع عمومی، هیات رییسه عزل موقت را لغو نماید. اگر مجمع عمومی بعدی، مجمع انتخاباتی باشد شخص مذکور(به شرط دارا بودن معیارهای صلاحیت) می‌تواند به‌صورت مشروط نامزد انتخابات شود و این منوط است به تصمیم نهایی مجمع عمومی در خصوص عزل وی، که باید قبل از انتخابات گرفته شود.
-2پیشنهاد عزل باید مستدل بوده و به همراه دستور جلسه برای اعضای هیات رییسه و/ یا اعضای مجمع عمومی فدراسیون ارسال شود.
-3عضو رکن مورد بحث، حق دارد تا در مقابل مجمع عمومی و/ یا هیات رییسه از خود دفاع نماید .
-4رأی‌گیری درمورد پیشنهاد عزل در هیات رییسه و/ یا مجمع عمومی باید به‌صورت مکتوب و مخفی باشد .پیشنهاد عزل در صورتی تصویب می‌شود که دو سوم آرای معتبر مأخوذه به آن رأی مثبت دهند
-5اشخاصی که (به‌صورت دائمی یا موقت) عزل می‌شوند بلافاصله از مسؤولیت خود برکنار می‌شوند.
مبحث سوم: رییس فدراسیون
ماده -38رییس فدراسیون
-1رییس فدراسیون، به‌طورکلی نماینده قانونی فدراسیون است. کلیه قراردادها، کلیه اسناد تجاری(چک، سفته، برات)، اوراق تعهدآور و اوراق بهادار با امضای مشترک رییس و خزانه‌دار، معتبر خواهد بود.
-2رییس فدراسیون مسوول موارد ذیل می‌باشد :
الف – اجرای مصوبات مجمع عمومی و هیات رییسه از طریق سازمان اداری فدراسیون.
ب – اطمینان از عملکرد مؤثر ارکان مختلف فدراسیون به منظور نیل به اهداف مندرج در این اساسنامه.
ج – نظارت بر عملکرد سازمان اداری فدراسیون.
د – ارتباط بین فدراسیون و اعضای آن، فیفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا، نهاد های سیاسی و سایر سازمان‌ها.
-3فقط رییس فدراسیون حق پیشنهاد انتصاب و عزل دبیرکل را دارد.
-4رییس فدراسیون، ریاست جلسات مجمع عمومی، هیات رییسه و کمیته‌هایی که وی به عنوان رییس آن‌ها انتخاب شده است را بر عهده‌دارد.
-5رییس فدراسیون در هیات رییسه دارای یک رأی عادی می‌باشد و در صورت تساوی آراء رأی رییس، تعیین‌کننده خواهد بود.
-6 درصورتی‌که رییس غایب باشد و یا در دسترس نباشد، نایب رییس اول و در صورت غیبت ایشان، سایر نواب رییس به ترتیب جایگاه عهده‌دار وظایف وی خواهند بود.
-7درصورتی‌که رییس فدراسیون بدون عذر موجه در شش جلسه متوالی هیات رییسه غایب شود، پست ریاست فدراسیون بلاتصدی تلقی می‌شود.
-8اگر پست ریاست فدراسیون بلاتصدی شود، تا هنگام برگزاری مجمع عمومی بعدی، نایب رییس اول و در صورت عدم امکان سایر نواب رییس به ترتیب جایگاه و در صورت عدم امکان، باسابقه‌ترین عضو هیات رییسه، وظایف رییس فدراسیون را انجام می‌دهد. در مجمع عمومی بعدی، رییس جدید فدراسیون برای مدت باقی‌مانده انتخاب می‌شود و در این شرایط، نواب رییس به کار خود ادامه می‌دهند تا دوره مسؤولیت آن‌ها خاتمه یابد.
-9هرگونه اختیارات بیشتر رییس فدراسیون در حدی که مغایر این اساسنامه نباشد، باید در مقررات داخلی فدراسیون ذکر شود.
ماده -39نامزدهای پست ریاست فدراسیون
-1رییس فدراسیون باید توسط مجمع عمومی و برای مدت چهار سال انتخاب شود. دوران مسؤولیت وی بعد از خاتمه مجمعی که در آن انتخاب شده است شروع می‌شود. انتخاب مجدد رییس بلامانع است ولی در مجموع نمی‌تواند بیش از سه دوره رییس باشد.
-2فقط اعضای مجمع عمومی فدراسیون فوتبال می‌توانند نامزدهای تصدی پست ریاست فدراسیون را پیشنهاد نمایند. اعضاء باید نام نامزد ریاست فدراسیون را حداقل پنجاه روز قبل از تاریخ مجمع عمومی به‌صورت کتبی به سازمان اداری فدراسیون اعلام نمایند.
-3سازمان اداری فدراسیون باید نام نامزدهای پیشنهادی به همراه دستور جلسه مجمع را حداقل بیست‌ویک روز قبل از تاریخ مجمع عمومی به اعضا مجمع، اعلام نماید.
-4نامزد ریاست فدراسیون باید علاوه بر شرایط مندرج در بند 9ماده 20دارای شرایط ذیل باشد:
الف – دارا بودن تابعیت ایرانی و سکونت در جمهوری اسلامی ایران.
ب – عدم وجود سابقه محکومیت کیفری بر اساس گواهی مراجع صالح قانونی و قضایی.
ج – باید علاوه بر سابقه فعالیت در فوتبال همچنین حداقل 4سال سابقه مدیریت ورزشی به شرح مندرج در ضمیمه یک اساسنامه داشته باشند.
مبحث چهارم : کمیته‌های دائمی
ماده 40 -کمیته‌های دائمی
1-کمیته‌های دائمی فدراسیون عبارتند از :
الف- کمیته بانوان
ب – کمیته مسابقات
ج – کمیته فنی و توسعه
د – کمیته داوران
ه – کمیته تدوین و تطبیق مقررات
و- کمیته جوانان
ز- کمیته فوتسال
ح- کمیته پزشکی
ط- کمیته وضعیت بازیکنان
ی- کمیته بازی جوانمردانه و مسؤولیت اجتماعی
ک – کمیته رسانه
ل – کمیته راهبردی
م- کمیته بازاریابی و تلویزیون
ن – کمیته امور استان‌ها
س- کمیته آموزش
ع – کمیته فوتبال ساحلی
-2رییس، معاون و اعضای کمیته‌های دائمی به پیشنهاد رییس و تصویب هیات رییسه فدراسیون منصوب می‌شوند. هر کمیته دائمی باید دارای حداقل یک عضو بانو باشد. رییس، معاون و اعضای کمیته‌های دائمی برای مدت چهار سال تعیین می‌شوند.
-3روسای کمیته‌ها به نمایندگی از کمیته مربوطه و با رعایت کامل مقررات سازمانی مصوب هیات رییسه، امور کمیته را اداره می‌کنند. هیات رییسه فدراسیون، مقررات و آیین‌نامه‌های مربوط به کمیته‌های دائمی را تصویب می‌نماید.
-4رؤسای کمیته‌ها تاریخ برگزاری جلسات را با هماهنگی دبیرکل تعیین و با اطمینان از حسن اجرای وظایف، گزارش عملکرد کمیته مربوطه را به هیات رییسه ارائه می‌نمایند.
-5کمیته‌های دائمی می‌توانند اصلاحات مربوط به مقررات کمیته خود را از طریق دبیرکل به هیات رییسه پیشنهاد دهند.
-6رییس، معاون و اعضای کمیته‌ها به‌صورت پاره وقت در فدراسیون حضور دارند.
ماده -41کمیته مسابقات
این کمیته مسوول سازماندهی مسابقات فدراسیون، منطبق با اساسنامه و مقررات مربوطه می‌باشد و از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود. در صورت واگذاری امر برگزاری مسابقات به سازمان لیگ یا هر تشکیلات دیگری، این کمیته بدون مداخله در امور اجرایی مسابقات، بر عملکرد آن‌ها نظارت نموده و گزارش خود را تسلیم هیات رییسه می‌نماید. ضمناً رییس کمیته مسابقات می‌تواند رییس سازمان لیگ نیز باشد.
ماده -42کمیته فنی و توسعه
این کمیته جنبه‌های اساسی فنی و توسعه فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی را تجزیه‌وتحلیل و بر آن‌ها نظارت می‌نماید. این کمیته از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده -43کمیته داوران
کمیته داوران مسوول اجرای قوانین بازی فوتبال می‌باشد. مسؤولیت سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی و انتخاب داوران و ناظران داوری برای مسابقاتی که تحت نظر فدراسیون برگزار می‌شود بر عهده این کمیته است. کمیته داوران مسائل مختلف داوران را در فدراسیون با همکاری سازمان اداری فدراسیون سازماندهی می‌کند و انتخاب مدرسین داوری و نظارت بر آموزش و تمرینات داوران بر عهده این کمیته است. کمیته داوران از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده -44کمیته تدوین و تطبیق مقررات
این کمیته ضمن تجزیه‌وتحلیل موضوعات حقوقی اساسی مربوط به فوتبال، مسؤولیت تدوین اساسنامه، تکامل اساسنامه، مقررات، آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های مربوط به فدراسیون و اعضاء را بر عهده ‌دارد. کلیه مقررات، آیین‌نامه‌ها، بخشنامه ها و دستورالعمل‌های پیشنهادی سایر بخش‌ها نیز قبل از طرح و تصویب در هیات رییسه یا مجمع عمومی باید از حیث انطباق با مقررات ملی و بین‌المللی به تأیید این کمیته برسد. کمیته تدوین و تطبیق مقررات از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده -45کمیته بانوان
این کمیته مسؤولیت رسیدگی، برنامه‌ریزی، نظارت و سازماندهی کلیه مسائل مربوط به فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی بانوان را برابر این اساسنامه و سایر مقررات مربوطه بر عهده‌ دارد. این کمیته مربیان تیم‌های ملی بانوان را پیشنهاد می‌دهد و مسوول نظارت بر تیم‌های ملی بانوان، نظارت بر استعدادیابی فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی بانوان، نظارت بر مدارس فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی بانوان در سراسر کشور می‌باشد. این کمیته از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده -46کمیته جوانان
کمیته جوانان مسوول نظارت بر تیم‌های ملی فوتبال پایه آقایان همچنین نظارت بر استعدادیابی فوتبال و نظارت بر مدارس فوتبال در سراسر کشور می‌باشد. این کمیته مربیان تیم‌های ملی پایه آقایان را پیشنهاد می‌نماید.. این کمیته از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده -47کمیته فوتسال
کمیته فوتسال مسوول نظارت بر تیم‌های ملی فوتسال آقایان همچنین نظارت بر استعدادیابی فوتسال و نظارت بر مدارس فوتسال در سراسر کشور می‌باشد. این کمیته مربیان تیم‌های ملی فوتسال آقایان را پیشنهاد می‌نماید.. این کمیته از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده -48کمیته پزشکی
کمیته پزشکی مسوول رسیدگی به کلیه جنبه‌های پزشکی فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی می‌باشد. این کمیته از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده -49کمیته وضعیت بازیکنان
-1کمیته وضعیت بازیکنان باید بر وضعیت بازیکنان و نقل و انتقالات آن‌ها از حیث انطباق با مقررات نقل و انتقالات و تعیین وضعیت بازیکنان فیفا و مقررات نقل و انتقالات و تعیین وضعیت بازیکنان فدراسیون فوتبال نظارت و وضعیت بازیکنان را برای شرکت در رقابت‌های مختلف فدراسیون فوتبال تعیین نماید. هیات رییسه فدراسیون، مقررات ویژه حاکم بر کمیته وضعیت بازیکنان و حدود صلاحیت آن‌ها را تصویب می‌نماید. کمیته وضعیت بازیکنان از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
-2کمیته وضعیت بازیکنان مرجع رسیدگی و حل اختلافات مالی، استخدامی، قراردادی و اختلافات مربوط به حق آموزش و مکانیزم مشارکت بین اعضای فدراسیون، بازیکنان، مقامات، کارگزاران مسابقات، واسطه‌ها و نیز بین فدراسیون و اعضای آن است که شرح وظایف و حدود صلاحیت آن به شرح مندرج در مقررات نقل و انتقالات و وضعیت بازیکنان و آیین دادرسی مربوطه می‌باشد که به تصویب هیات رییسه فدراسیون می‌رسد.
ماده -50کمیته بازی جوانمردانه و مسؤولیت اجتماعی
این کمیته مسوول سیاست‌گذاری، ارتقاء و رشد تمامی مسائل فرهنگی، اجتماعی و موضوعات مربوط به مسؤولیت اجتماعی در فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی و ترویج بازی جوانمردانه می‌باشد. این کمیته از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده -51کمیته رسانه
این کمیته راهبردهای مربوط به امور رسانه در فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی کشور را مطابق با مقررات ملی و بین‌المللی تدوین می‌نماید. این کمیته از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده -52کمیته راهبردی
این کمیته تدوین راهبردهای توسعه فوتبال در کشور و برنامه راهبردی فدراسیون را با استفاده از راهبردهای جهانی توسعه فوتبال بر عهده‌ دارد. این کمیته از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده -53کمیته بازاریابی و تلویزیون
این کمیته در خصوص تنظیم و اجرای قراردادهای بازاریابی و تلویزیونی به هیات رییسه مشورت داده و راهبردهای بازاریابی و تلویزیونی جدید را تجزیه‌وتحلیل می‌کند. این کمیته از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده -54کمیته امور استان‌ها
این کمیته در خصوص هماهنگی با هیات فوتبال استان‌ها و تسهیل امور و فعالیت آن‌ها به هیات رییسه مشاوره داده و بر مدیریت مطلوب و فرآیند انتخابات آن‌ها نظارت می‌کند. این کمیته از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده –55کمیته فوتبال ساحلی
کمیته فوتبال ساحلی، مسوول نظارت بر تیم‌های ملی فوتبال ساحلی، نظارت بر استعدادیابی فوتبال ساحلی و نظارت بر مدارس فوتبال ساحلی سراسر کشور می‌باشد. این کمیته مربیان تیم‌های ملی فوتبال ساحلی آقایان را پیشنهاد می‌دهد. این کمیته از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده -56کمیته آموزش
کمیته آموزش در خصوص برگزاری طرح‌ها و کلاس‌های آموزشی مربیان در سطوح مختلف و حوزه‌های گوناگون به هیات رییسه مشورت می‌دهد و باید از انطباق این دوره‌ها با استانداردهای بین‌المللی اطمینان حاصل نماید . این کمیته از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو تشکیل می‌شود.
ماده -57کمیته‌های موقت
در صورت لزوم، هیات رییسه می‌تواند برای انجام وظایف خاص، کمیته‌های موقت را برای یک دوره زمانی محدود تأسیس نماید. رییس، معاون و اعضای این کمیته‌ها توسط هیات رییسه منصوب می‌شوند. شرح وظایف و کارکرد این کمیته‌ها بر اساس مقرراتی خواهد بود که به تصویب هیات رییسه می‌رسد. کمیته موقت باید گزارش خود را مستقیماً به هیات رییسه ارائه نماید.
مبحث پنجم: سایر ارکان
ماده -58رکن صدور مجوز
-1این رکن، مسوول صدور مجوز باشگاهی در فدراسیون، منطبق با مقررات صدور مجوز فدراسیون و کنفدراسیون فوتبال آسیا می‌باشد.
-2 رکن صدور مجوز، متشکل از هیات بدوی و هیات استیناف می‌باشد. هریک از هیات های بدوی و استیناف شامل یک رییس، یک معاون و تا سه عضو می‌باشند که به پیشنهاد رییس فدراسیون و با تصویب هیات رییسه فدراسیون منصوب می‌شوند و هیچ‌یک از آن‌ها نمی‌توانند در سایر بخش‌های فدراسیون، سازمان لیگ و باشگاه‌ها عضویت داشته یا هیچ‌گونه فعالیتی در آن‌ها داشته باشند.
-3تصمیمات هیات استیناف رکن صدور مجوز، فقط در دیوان داوری ورزش ((CASمنطبق با این اساسنامه و مقررات و اساسنامه دیوان داوری ورزش (CAS) قابل تجدیدنظرخواهی می‌باشد.
-4 هیات رییسه فدراسیون، مقررات صدور مجوز باشگاهی را منطبق با الزامات فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا تصویب می‌نماید.
مبحث ششم: ارکان مستقل
ماده -59استقلال سازمانی
کمیته‌های مستقل و اعضای آن‌ها باید فعالیت‌ها و وظایف خود را کاملاً مستقل و درعین‌حال و همیشه منطبق با مقررات و اساسنامه و در جهت منافع فدراسیون انجام دهند.
ماده -60کمیته حسابرسی
-1این کمیته باید صورت‌های مالی، صورت‌های مالی تلفیقی و گزارش حسابرس مستقل بیرونی را مورد بازبینی قرار داده و از کامل بودن و اعتبار حسابداری مالی اطمینان حاصل نماید .کمیته حسابرسی از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا سه عضو که دانش و تجربه کافی در امور مالی و / یا قانونی و حقوقی داشته باشند تشکیل می‌شود. رییس، معاون و اعضای کمیته حسابرسی نمی‌توانند در هیچ‌یک از تصمیم‌گیری‌های مرتبط با امور اجرایی فدراسیون مداخله داشته باشند.
-2کمیته حسابرسی باید هیات رییسه را در نظارت بر مسائل مالی و رعایت دقیق مقررات مالی مربوطه مساعدت نموده و به آن‌ها مشورت دهد. این کمیته همچنین بر عملکرد مالی سازمان اداری فدراسیون نظارت می‌نماید و باید صورت‌های مالی تلفیقی و گزارش حسابرس مستقل بیرونی را مورد بازبینی قرارداده و از کامل بودن و اعتبار حسابداری مالی فدراسیون اطمینان حاصل نماید. کمیته حسابرسی بر اجرای دقیق مقررات مالی در فدراسیون، نظارت می‌نماید و چنانچه در نتیجه نظارت به عمل آمده نیاز به اقدامی باشد می‌تواند پیشنهادات خود را به ارکان صالح فدراسیون ارائه نماید.
-3جزییات مسؤولیت‌های این کمیته، آیین رسیدگی و نحوه هماهنگی‌های داخلی آن در مقررات مربوطه فدراسیون فوتبال تصریح می‌شود.
-4رییس، معاون و اعضای این کمیته برای مدت چهار سال و توسط مجمع عمومی انتخاب می‌شوند و برکناری آن‌ها فقط توسط مجمع عمومی امکان‌پذیر است و هیچ‌یک از آن‌ها نمی‌توانند عضو هیچ‌یک از بخش‌های دیگر فدراسیون باشند.
-5رییس و معاون این کمیته باید مستقل باشند. چنانچه در هر زمان طی چهار سال منتهی به فعالیت آن‌ها، خود یا اعضای خانواده‌شان (همسر، فرزند، فرزندخوانده یا فرزند ناتنی، والدین، خواهر و برادر، والدین همسر و خواهر و برادر همسر) واجد یکی از شرایط ذیل شوند، دیگر عنوان مستقل ندارند :
الف – در فدراسیون و/ یا هریک از باشگاه‌ها، لیگ‌ها، اعضاء یا کنفدراسیون فوتبال آسیا (و شرکت‌ها و سازمان‌های های زیرمجموعه آن‌ها) دارای سمت یا قراردادی (مستقیم یا غیرمستقیم) باشد که برای آن حق‌الزحمه پرداخت می‌شود و یا دارای سمتی داوطلبانه باشد که برای آن هرگونه حق‌الزحمه پرداخت گردد.
ب – در حسابرسی فدراسیون فوتبال چه به ‌واسطه استخدام توسط مشاور حقوقی مستقل و چه به ‌واسطه استخدام توسط حسابرس فدراسیون مداخله داشته باشد.
ج – در سازمانی غیرانتفاعی دارای سمت رسمی یا داوطلبانه باشد که فدراسیون فوتبال، اعضای آن، کنفدراسیون فوتبال آسیا، لیگ‌ها یا باشگاه‌ها به آن سازمان، سالیانه معادل حداقل هزار دلار پرداخت می‌کنند.
-6اگر رییس، معاون یا هریک از اعضای کمیته حسابرسی، انجام وظایف رسمی خود را در طی دوران مسؤولیت به‌صورت دائمی متوقف نمایند، هیات رییسه می‌بایست شخص دیگری را جهت انجام وظایف مربوطه تا زمان برگزاری مجمع عمومی بعدی جایگزین نماید.
ماده -61کمیته‌های انتخاباتی
-1کمیته‌های انتخاباتی، مسوول سازماندهی و نظارت بر فرآیند انتخابات، مطابق با مقررات انتخاباتی فدراسیون می‌باشند. کمیته‌های انتخاباتی متشکل از کمیته بدوی انتخابات و کمیته استیناف انتخابات می‌باشند.
-2ترکیب و عملکرد کمیته‌های انتخاباتی بر اساس مقررات انتخاباتی فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران می‌باشد.
-3کمیته بدوی انتخابات و کمیته استیناف انتخابات از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا سه عضو تشکیل می‌شوند. همچنین دو عضو علی‌البدل نیز به پیشنهاد هیات رییسه و با تصویب مجمع عمومی انتخاب می‌شوند.
مبحث هفتم : ارکان قضایی
ماده -62ارکان قضایی
-1ارکان قضایی فدراسیون فوتبال عبارتند از :
الف- کمیته انضباطی
ب- کمیته اخلاق
ج- کمیته استیناف
-2ارکان قضایی باید متشکل از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو دیگر باشند.
-3ترکیب ارکان قضایی می‌بایست به نحوی باشد که اعضاء دانش، توانایی و تجربه تخصصی موردنیاز را برای اجرای وظایفشان داشته باشند. اعضای ارکان قضایی باید حداقل دارای مدرک لیسانس حقوق باشند. دوره مسؤولیت همه اعضای ارکان قضایی چهار سال می‌باشد. انتخاب مجدد آن‌ها توسط مجمع عمومی بلامانع می‌باشد و مجمع عمومی می‌تواند در هر زمانی نسبت به برکناری آن‌ها اقدام نماید.
-4رییس، معاون و اعضای ارکان قضایی بنا بر پیشنهاد هیات رییسه فدراسیون و توسط مجمع عمومی انتخاب می‌شوند و هیچ‌یک از آن‌ها نمی‌توانند در سایر بخش‌های فدراسیون عضویت داشته باشند.
-5رییس، معاون و اعضای کمیته انضباطی،کمیته اخلاق و کمیته استیناف، باید کلیه شرایط موردنیاز برای احراز وصف استقلال به شرح مندرج در بند 5ماده 60اساسنامه که برای رییس و معاون کمیته حسابرسی ذکر شده را دارا باشند.
-6اگر رییس، معاون و اعضای ارکان قضایی انجام وظایف رسمی خود را در طی دوران مسؤولیت به‌صورت دائمی متوقف نمایند، هیات رییسه می‌بایست شخص دیگری را جهت انجام وظایف مربوطه تا زمان برگزاری مجمع عمومی بعدی جایگزین نماید.
-7 مسؤولیت‌ها و عملکرد ارکان قضایی به شرح مذکور در مقررات انضباطی و مقررات اخلاقی فدراسیون می‌باشد.
ماده -63کمیته انضباطی و کمیته اخلاق
-1کارکرد کمیته انضباطی و کمیته اخلاق باید تابع مقررات انضباطی و اخلاقی فدراسیون فوتبال باشد.
-2 کمیته انضباطی و کمیته اخلاق در خصوص اعلام تنبیهات مذکور در اساسنامه و مقررات انضباطی و اخلاقی علیه اعضاء، مقامات، بازیکنان، باشگاه‌ها، واسطه‌های رسمی نقل و انتقالات و کارگزاران رسمی مسابقات تصمیم‌گیری می‌کنند.
-3این مقررات، اختیارات مجمع عمومی و هیات رییسه فدراسیون در خصوص تعلیق یا اخراج اعضاء را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.
-4مقررات انضباطی و اخلاقی فدراسیون فوتبال که باید منطبق با اصول مقررات انضباطی و اخلاقی فیفا باشد، توسط هیات رییسه فدراسیون به تصویب می‌رسد.
-5کمیته انضباطی و کمیته اخلاق متشکل از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج نفر عضو دیگر می‌باشند و تصمیمات با حضور حداقل سه نفر که یکی از آن‌ها الزاماً باید رییس یا معاون باشد اتخاذ می‌شود. در پرونده‌های خاصی که در مقررات مربوطه به آن‌ها اشاره می‌شود رییس کمیته انضباطی و رییس کمیته اخلاق می‌توانند به تنهایی اتخاذ تصمیم نمایند .
ماده -64کمیته استیناف
-1کارکرد کمیته استیناف باید تابع مقررات انضباطی، مقررات اخلاقی و مقررات نقل و انتقالات و تعیین وضعیت بازیکنان فدراسیون فوتبال باشد. کمیته استیناف متشکل از یک رییس، یک معاون و حداکثر تا پنج عضو دیگر می‌باشد و تنها زمانی می‌تواند تصمیم‌گیری نماید که حداقل سه نفر از اعضاء که یکی از آن‌ها الزاماً باید رییس یا معاون باشد حاضر باشند. در پرونده‌های خاصی که در مقررات مربوطه به آن‌ها اشاره می‌شود رییس کمیته استیناف می‌تواند به تنهایی اتخاذ تصمیم نماید.
-2کمیته استیناف مسوول رسیدگی به تجدیدنظرخواهی از تصمیمات کمیته انضباطی، کمیته اخلاق، و کمیته وضعیت بازیکنان است به شرط آنکه این تصمیمات به موجب مقررات مربوطه فدراسیون، قطعی نباشند.
-3تصمیمات کمیته استیناف فقط در دیوان داوری ورزش (CAS) در لوزان سوئیس قابل اعتراض هستند.
ماده -65تنبیهات انضباطی
تنبیهات انضباطی عبارتند از :
-1برای اشخاص حقیقی و حقوقی:
الف – اخطار
ب – توبیخ
ج – جریمه نقدی
د – استرداد جوایز
-2برای اشخاص حقیقی:
الف – اخطار
ب – اخراج
ج – محرومیت از مسابقه
د – محرومیت از حضور در رختکن یا نشستن روی نیمکت ذخیره‌ها
ه – محرومیت از ورود به استادیوم
و – محرومیت از هرگونه فعالیت مرتبط با فوتبال
ز – فعالیت اجتماعی
-3برای اشخاص حقوقی:
الف – محرومیت از نقل و انتقالات
ب – مسابقه بدون حضور تماشاگران
ج – مسابقه در زمین بی طرف
د – محرومیت از انجام مسابقه در استادیوم خاص
ه – ابطال نتیجه مسابقه
و – اخراج از رقابت‌ها
ز – بازنده کردن
ح – کسر امتیاز
ط – سقوط به دسته پایین‌تر
ی – تکرار مسابقه
مبحث هشتم: سازمان اداری
ماده -66سازمان اداری
سازمان اداری عهده‌دار کلیه امور اداری فدراسیون تحت مدیریت دبیرکل می‌باشد. کلیه اشخاصی که در سازمان اداری، فعالیت می‌نمایند متعهد به رعایت مقررات سازمانی داخلی فدراسیون هستند و باید وظایف حوله را با حسن نیت انجام دهند.
ماده -67دبیرکل
-1دبیر کل، مدیر ارشد اجرایی سازمان اداری فدراسیون می‌باشد.
-2 دبیر کل با پیشنهاد رییس و تصویب هیات رییسه منصوب می‌شود و به موجب قراردادی که تابع قواعد حقوق خصوصی می‌باشد به‌صورت تمام وقت با فدراسیون همکاری می‌کند و باید دارای شرایط حرفه‌ای موردنیاز باشد که اهم آن‌ها عبارت است از تابعیت ایرانی، سکونت در ایران، دارا بودن حداقل مدرک تحصیلی لیسانس یا معادل آن، آشنایی به زبان انگلیسی، عدم سابقه محکومیت کیفری بر اساس گواهی مراجع صالح قانونی و قضایی.
-3دبیرکل باید علاوه بر سابقه فعالیت در فوتبال، همچنین حداقل 4سال سابقه مدیریت ورزشی به شرح مندرج در ضمیمه یک اساسنامه داشته باشد.
-4 دبیرکل مسوول موارد زیر می‌باشد :
الف – اجرای تصمیمات هیات رییسه و مجمع عمومی، تحت نظارت و با هماهنگی رییس فدراسیون.
ب – شرکت در جلسات مجمع عمومی، هیات رییسه، کمیته‌های دائمی و کمیته‌های موقت.
ج – برگزاری مجمع عمومی و جلسات هیات رییسه و سایر ارکان فدراسیون.
د – تهیه صورتجلسات مجمع عمومی، هیات رییسه، کمیته‌های دائمی و کمیته‌های موقت.
ه –مدیریت و نظارت بر امور مالی، دارایی و اموال فدراسیون حسب مقررات مربوطه.
و – مکاتبات فدراسیون.
ز – ارتباط با اعضای فدراسیون، لیگ‌ها،کمیته‌ها، فیفا،کنفدراسیون‌ها، سایر فدراسیون‌های
عضو فیفا و سازمان‌های ورزشی اعم از ملی و بین‌المللی.
ح – اداره سازمان اداری فدراسیون.
ط – استخدام، انتصاب یا اخراج کارمندان سازمان اداری فدراسیون با هماهنگی رییس فدراسیون.
ی – فراهم کردن پشتیبانی و امکانات لجستیک و اجرایی برای کمیته‌های انتخاباتی جهت برگزاری انتخابات.
-5سایر وظایف و مسؤولیت‌های محوله به دبیرکل بایستی در مقررات سازمانی داخلی فدراسیون تصریح شود.
-6دبیرکل نمی‌تواند نماینده یکی از اعضای مجمع عمومی یا عضو هیچ‌یک از بخش‌های دیگر فدراسیون باشد. دبیرکل نمی‌تواند هیچ‌گونه مسؤولیت یا کارکردی در هیچ‌یک از اعضاء یا ذینفعان فدراسیون یا هیچ‌گونه مسؤولیت یا کارکرد دیگری در خود فدراسیون داشته باشد.
-7 سازمان اداری شامل دپارتمان‌های امور اداری، مالی، مسابقات بین‌المللی، تشریفات، بازاریابی و تلویزیون، فوتسال، بانوان، فوتبال ساحلی، آموزش، داوران، پزشکی، حقوقی، تیم‌های ملی، روابط عمومی، روابط بین‌الملل، جوانان، بازی جوانمردانه و مسؤولیت اجتماعی، راهبردی، فن‌آوری اطلاعات، عضویت و مشتریان می‌باشد. دبیرکل دارای معاون هماهنگی و اجرایی و معاون پشتیبانی و مشاورین موردنیاز می‌باشد. افزایش یا کاهش در دپارتمان‌ها و پست‌های سازمان اداری با پیشنهاد دبیرکل، تأیید رییس و تصویب هیات رییسه امکان‌پذیر است.
-8هرگاه پست دبیر کل یا هریک از پست‌های دیگر فدراسیون به هر دلیل ازجمله استعفا، اخراج، عزل، فوت و تعلیق، بلاتصدی شود، رییس فدراسیون می‌تواند، برای آن پست، حداکثر به مدت سه ماه، سرپرست تعیین نماید. مگر اینکه در این اساسنامه ترتیب دیگری مقرر شده باشد.
-9حراست، تحت نظر رییس و در غیاب وی تحت نظر دبیرکل فدراسیون می‌باشد.
-10 قراردادهای استخدامی فدراسیون با امضای مشترک دبیرکل و رییس فدراسیون منعقد می‌شوند.
ماده -68داوری
1- اختلافات درون فدراسیون یا اختلافات لیگ‌ها، اعضای لیگ‌ها، باشگاه‌ها، اعضای باشگاه‌ها، بازیکنان و مقامات در آخرین مرحله (یعنی بعد از طی کلیه مراحل دادرسی در فدراسیون) به دیوان داوری ورزش (CAS) ارجاع می‌شود که اختلافات را به‌صورت قطعی خارج از دادگاه‌ها حل‌وفصل می‌نماید مگر اینکه صراحتاً بوسیله مقررات جمهوری اسلامی ایران منع شده باشد.
-2اختلافات بین‌المللی که ناشی از اساسنامه، مقررات، دستورالعمل‌ها و تصمیمات فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا یا مربوط به آن‌ها باشد، در آخرین مرحله و مطابق اساسنامه فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا فقط به دیوان داوری ورزش (CAS) ارجاع می‌شود.
ماده -69صلاحیت
-1رسیدگی به اختلافات ملی و داخلی مانند اختلافات بین اشخاصی که عضو فدراسیون یا وابسته به فدراسیون هستند، در صلاحیت فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران است.
-2رسیدگی به اختلافات بین‌المللی مانند اختلافات بین اشخاصی که عضو فدراسیون‌ها و/ یا کنفدراسیون‌های مختلف هستند، مطابق با مقررات مربوطه در صلاحیت فیفا و/ یا کنفدراسیون فوتبال آسیا می‌باشد.
-3فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران و همه اشخاصی که در محدوده صلاحیت آن هستند
تصمیمات نهایی صادره بوسیله فیفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا و دیوان داوری ورزش (CAS) را به طور دقیق و کامل اجرا می‌کنند.
بخش پنج: امور مالی
ماده -70دوره مالی
-1دوره مالی فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران یک سال است و از ابتدای مردادماه آغاز می‌شود و در 31تیرماه سال بعد خاتمه می‌یابد.
-2درآمدها و هزینه‌های فدراسیون باید به‌گونه‌ای مدیریت شوند، که در طی دوره مالی تراز شوند. ایفای وظایف اصلی فدراسیون در آینده باید از طریق ایجاد ذخایر مالی تضمین شوند.
-3دبیرکل مسوول تنظیم صورت‌های مالی، برنامه و بودجه و صورت‌های تلفیقی سالانه فدراسیون با زیرمجموعه‌های آن تا 30آبان می‌باشد.
ماده -71درآمدها
درآمدهای فدراسیون فوتبال به‌ویژه از منابع زیر تأمین می‌شود:
الف- حق عضویت سالیانه اعضاء.
ب- درآمدهای ناشی از بازاریابی و واگذاری حقوق متعلق به فدراسیون فوتبال.
ج- جرائم مالی تعیین شده به وسیله ارکان صالح.
د- سایر درآمدها و حق عضویت‌هایی که در راستای اهداف فدراسیون فوتبال باشد.
ه- کمک‌های مالی.
و- هرگونه درآمد دیگری که مربوط به فعالیت‌های فوتبالی باشد.
ماده -72هزینه‌ها
هزینه‌های فدراسیون فوتبال عبارتند از :
الف- هزینه‌های تعیین شده در بودجه.
ب- سایر هزینه‌هایی که به وسیله مجمع عمومی می‌شود یا هیات رییسه می‌تواند در حدود اختیارات خود متحمل شود.
ج- سایر هزینه‌هایی که در راستای اهداف ترسیم شده فدراسیون باشند.
ماده -73حسابرس مستقل بیرونی
حسابرس مستقل بیرونی فدراسیون که به وسیله مجمع عمومی و بر اساس پیشنهاد هیات رییسه منصوب می‌شود، باید حساب‌ها و صورت‌های مالی مصوب را بر اساس اصول حسابداری و مالی، به‌صورت سالیانه حسابرسی نموده و گزارش آن را هرسال به مجمع ارائه نماید. حسابرس باید برای مدت دو سال منصوب شود. انتصاب مجدد حسابرس بلامانع است.
ماده – 74خزانه‌دار
-1خزانه‌دار که برای مدت چهار سال منصوب می‌شود، مسوول موارد ذیل می‌باشد:
الف- نظارت بر امور مالی
ب- نظارت بر نگهداری اموال فدراسیون.
ج- کلیه اسناد، اوراق تعهدآور، اسناد تجاری(چک، سفته، برات) و اوراق بهادار با امضای مشترک رییس فدراسیون و خزانه‌دار معتبر می‌باشد.
-2خزانه‌دار باید دارای حداقل مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های حسابداری یا مدیریت مالی، حداقل هشت سال سابقه مدیریت مالی و عدم سابقه محکومیت کیفری بر اساس گواهی مراجع صالح قانونی و قضایی، ساکن ایران و دارای تابعیت ایرانی باشد.
ماده -75حق عضویت
-1حق عضویت باید قبل از آغاز مسابقات پرداخت شود. حق عضویت سالیانه اعضای جدید برای سال موردنظر باید ظرف مدت سی روز از تاریخ خاتمه مجمع عمومی که عضویت آن‌ها را پذیرفته پرداخت شود.
-2میزان حق عضویت، هرسال بنا بر پیشنهاد هیات رییسه و توسط مجمع عمومی تعیین می‌شود.
-3میزان سهم هیات فوتبال استان‌ها از حق عضویت استان مربوطه، هرسال با تصمیم هیات رییسه فدراسیون مشخص می‌شود.
ماده -76تسویه حساب
فدراسیون فوتبال می‌تواند دیون اعضاء را از محل دارایی آن‌ها تسویه نماید.
ماده -77حق شرکت در مسابقات
فدراسیون فوتبال می‌تواند از اعضاء حق شرکت در مسابقات اخذ نماید.
بخش شش: مسابقات، رویدادها و حقوق مربوط به آن‌ها
ماده -78مسابقات
-1 فدراسیون فوتبال، مسابقات رسمی زیر را داخل کشور جمهوری اسلامی ایران، سازماندهی و هماهنگ می‌کند:
الف- کلیه مسابقات لیگ، حذفی و متمرکز فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی، در تمامی سطوح و تمامی رده‌های سنی آقایان و بانوان.
ب- کلیه مسابقات بین‌المللی که مسؤولیت مدیریت و برگزاری آن‌ها توسط FIFA و AFC در داخل کشور به فدراسیون فوتبال واگذار شده است از قبیل: مسابقات لیگ قهرمانان آسیا، مقدماتی جام جهانی، مقدماتی جام ملت‌ها و غیره.
-2هیات رییسه فدراسیون می‌تواند اختیار برگزاری مسابقات را بر اساس توافقنامه به لیگ‌های زیرمجموعه خود واگذار نماید. مسابقاتی که به وسیله لیگ‌ها برگزار می‌شوند نباید تداخلی با مسابقاتی که بوسیله فدراسیون برگزار می‌شوند داشته باشند و در صورت تداخل، اولویت با مسابقات فدراسیون است.
-3 هیات رییسه می‌تواند مقررات ویژه‌ای به این منظور تصویب نماید.
ماده -79صدور مجوز باشگاهی:
هیات رییسه فدراسیون، تصویب مقررات راجع به سازوکار صدور مجوز باشگاهی ناظر بر شرکت باشگاه‌ها در مسابقات فدراسیون فوتبال را با رعایت حداقل استانداردهای سیستم صدور مجوز باشگاهی همان‌گونه که کنفدراسیون فوتبال آسیا مطابق با مقررات صدور مجوز فیفا تصویب کرده است بر عهده ‌دارد.
ماده -80حقوق
-1فدراسیون فوتبال و اعضای آن صاحبان اصلی کلیه حقوق ناشی از مسابقات و دیگر رویدادهایی هستند که در حوزه صلاحیت آن‌ها در هر زمان، مکان و با هر محتوایی بدون هیچ‌گونه محدودیت برگزار می‌شود. این حقوق اعم است از هرگونه حقوق مالی، ضبط رادیویی و سمعی و بصری، حق پخش و بازتولید، حقوق چندرسانه‌ای، حقوق بازاریابی و تبلیغات و حقوق غیرمادی نظیر نماد، لوگو و حقوق ناشی از قانون کپی رایت.
-2 هیات رییسه در مورد چگونگی و میزان اعمال این حقوق تصمیم‌گیری نموده و مقررات مربوط به آن را تصویب می‌نماید.
ماده -81صدور مجوز بهره برداری
فدراسیون فوتبال و اعضای آن برای صدور مجوز بهره برداری و پخش حقوق سمعی و بصری و سایر حامل‌های داده مسابقات فوتبال و رویدادهایی که تحت صلاحیت آن‌ها برگزار می‌شود، بدون هیچ‌گونه محدودیت زمانی، مکانی و بدون هیچ‌گونه محدودیت از حیث محتوا، فنی و جنبه‌های حقوقی دارای صلاحیت انحصاری می‌باشند.
بخش هفت: مسابقات و رقابت‌های بین‌المللی
ماده -82مسابقات و رقابت‌های بین‌المللی
-1اختیار سازماندهی و برگزاری مسابقات و رقابت‌های بین‌المللی بین تیم‌های ملی، لیگ‌ها، باشگاه‌ها و/ یا تیم‌های منتخب موقتی، مطلقاً در صلاحیت فیفا و کنفدراسیون‌ها و/ یا فدراسیون‌های مربوطه می‌باشد.. برگزاری هیچ مسابقه یا رقابتی بدون اجازه قبلی فیفا، کنفدراسیون‌ها و/ یا فدراسیون‌های مربوطه بر اساس مقررات ناظر بر مسابقات بین‌المللی فیفا امکان‌پذیر نیست.
-2 فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران متعهد است که از تقویم بین‌المللی مسابقات که به وسیله فیفا تهیه می‌شود، پیروی نماید.
ماده -83ارتباطات
فدراسیون فوتبال، اعضای آن، بازیکنان، مقامات، واسطه‌های نقل و انتقالات و کارگزاران مسابقات، نباید با فدراسیون‌هایی که عضو فیفا نیستند یا با اعضای موقت کنفدراسیون‌ها، بدون مجوز فیفا ارتباط ورزشی برقرار کرده یا مسابقه برگزار نمایند.
ماده -84تأییدیه
-1باشگاه‌ها، لیگ‌ها و یا هر گروه دیگری از باشگاه‌های وابسته به فدراسیون فوتبال فقط و در صورت اجازه فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران، فدراسیون فوتبال مقصد، کنفدراسیون‌های مربوطه و فیفا می‌توانند به فدراسیون فوتبال کشور دیگری ملحق شوند.
-2بر اساس مقررات فیفا ناظر بر برگزاری مسابقات بین‌المللی، باشگاه‌ها، لیگ‌ها و یا هر گروه دیگری از باشگاه‌های وابسته به فدراسیون فوتبال، نمی‌توانند بدون اجازه فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران و نیز بدون اجازه فدراسیون فوتبال کشور(های) مربوطه، فیفا و کنفدراسیون(های) مرتبط، در رقابت‌هایی که در قلمرو فدراسیون فوتبال کشور دیگری برگزار می‌شود شرکت نمایند.
بخش هشت: مقررات پایانی
ماده -85وقایع پیش‌بینی نشده و فورس ماژور
تصمیم‌گیری در خصوص کلیه مواردی که مصداق فورس ماژور هستند و نیز موارد پیش‌بینی نشده در این اساسنامه در صلاحیت هیات رییسه فدراسیون است. چنین تصمیماتی بایستی منطبق با قوانین و عدالت و نیز بر اساس مقررات مربوطه در فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا اتخاذ شوند.
ماده -86انحلال
-1هرگونه تصمیم‌گیری در خصوص انحلال فدراسیون فوتبال، مستلزم موافقت دو سوم اکثریت آرای اعضای فدراسیون است که باید در مجمع عمومی که به این منظور تشکیل می‌شود، کسب شود.
-2در صورت انحلال فدراسیون، دارایی‌های آن به کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران منتقل می‌شود. کمیته ملی المپیک تحت نظر کارگروهی متشکل از پنج نفر که به پیشنهاد هیات رییسه و با تأیید آخرین مجمع عمومی انتخاب می‌شوند، مطابق وظایف حرفه‌ای خود و تا هنگام تأسیس مجدد فدراسیون فوتبال، این دارایی‌ها را به‌صورت امانت نگهداری می‌نماید. بااین‌وجود، آخرین مجمع عمومی می‌تواند با اکثریت دو سوم آراء، مرجع دیگری را برای نگهداری دارایی‌های فدراسیون انتخاب نماید.
ماده -87شکل حقوقی موقت
فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران، همچنان که در پاراگراف 1 ماده 1این اساسنامه پیش‌بینی شده است باید اینگونه تعریف شود : موسسه‌ای مستقل، غیر انتفاعی، غیر دولتی و دارای شخصیت حقوقی است که مطابق مقررات جمهوری اسلامی ایران تشکیل شده است. این ماهیت حقوقی جدید باید:
-1ظرف مدت یک سال بعد از انتخابات هیات رییسه جدید فدراسیون که مقرر است تا پایان سال میلادی 2020برگزار شود، لازم‌الاجرا می‌شود.
-2باید به موجب بازنگری قانون ملی ورزش باشد که توسط دولت و مجلس ایران با همکاری فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا صورت می‌گیرد. تا هنگام انجام بازنگری قانون ملی ورزش ظرف زمان مقرر، فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران باید قانوناً به عنوان یک موسسه دارای شخصیت حقوقی مستقل تعریف شود.
ماده -88اجرا
این اساسنامه در تاریخ 8آذر 1399 توسط مجمع عمومی فدراسیون فوتبال در تهران تصویب شد و از این تاریخ لازم‌الاجرا می‌باشد.

ضمیمه یک
سوابق مدیریت ورزشی
– 1 در هرکجای اساسنامه فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران که به سوابق مدیریت ورزشی اشاره شده است، منظور سوابق مدیریتی فرد مذکور به شرح زیر می‌باشد:
الف) عضو هیات رییسه یک فدراسیون ورزشی، یک باشگاه، یک هیات ورزشی استانی یا کمیته ملی المپیک؛ یا
ب) عضو کمیته (دائمی یا مستقل) یک فدراسیون ورزشی؛ یا
ج) مدیریت ارشد در بخش اداری یک فدراسیون ورزشی، یک باشگاه یا هیات ورزشی استانی، کمیته ملی المپیک یا وزارت ورزش
– 2موارد زیر معادل چهار (4) سال سابقه مدیریت ورزشی محسوب می‌شود :
بازیکنان:
الف) حداقل 4فصل بازی در لیگ حرفه‌ای مردان یا لیگ زنان، یا لیگ فوتسال؛ یا
ب) بازی در تیم ملی فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی مردان و زنان.
مربیان:
الف) حداقل 4فصل مربیگری در لیگ حرفه‌ای مردان، یا لیگ زنان یا لیگ فوتسال؛ یا
ب) مربیگری در تیم‌های ملی فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی زنان و مردان.
داوران:
الف) حداقل 4فصل در لیگ حرفه‌ای مردان یا لیگ زنان یا لیگ فوتسال داوری کرده باشد؛ یا
ب) حداقل 4سال حضور در لیست داوران بین‌المللی .
-3سوابق فوق‌الذکر از طرق ذیل تأیید می‌شوند
الف- در مورد مناصب دولتی با استناد به ابلاغ (حکم) انتصاب و حکم کارگزینی.
ب- در مورد مناصب ورزشی (فدراسیون‌ها، هیات های استان‌ها، باشگاه‌ها، کمیته المپیک، فیفا و کنفدراسیون) با استناد به حکم انتصاب.
ج- هیچ‌یک از اشخاص موضوع این ضمیمه، مادام که در مناصب دولتی، حکومتی و لشکری در سطح مدیرکل و معادل آن یا بالاتر، مسؤولیت دارند، نمی‌توانند در انتخابات هیچ‌یک از ارکان فدراسیون شرکت نمایند. اینگونه اشخاص باید در هنگام ثبت‌نام برای انتخابات از سمت خود استعفای رسمی داده باشند.

 

چارچوب مقررات مخصوص مربیان فوتبال در فیفا

آیا فیفا باید چارچوب مقرراتی را مخصوص مربیان فوتبال تنظیم نماید؟

نویسنده: جوزف وندیوس آلامیا وکیل متخصص حقوق ورزشی
ترجمه: روزبه وثوق احمدی وکیل مورد تایید فیفا در پرونده های معاضدتی

یكی از مهمترین مسائل اثرگذار بر اختلافات بین مربیان فوتبال و باشگاه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های {فدراسیون ها}آن‌‌ها، فقدان یک چارچوب مقرراتی قابل اجرا است. مقررات نقل و انتقالات و تعیین وضعیت بازیکنان فیفا مستقیماً برای مربیان اعمال نمی‌شوند (نکته‌ای که در تصمیمات اخیر کمیته تعیین وضعیت بازیکنان فیفا و دیوان داوری برای ورزش ، تأیید شده است )، و هیچ مقررات خاص دیگری نیز در فدراسیون جهانی فوتبال برای مدیریت این وضعیت وجود ندارد.

بر اساس تجربه نویسنده، این وضعیت، از نظر سازگاری و انتظارات، هنگامی موجب دشواری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های قابل توجه می‌شود که برای حل اختلافات باشگاه {فدراسیون} - مربی، به ویژه در رابطه با خاتمه کار، موضوع اختلاف مورد رسیدگی در کمیته تعیین وضعیت بازیکنان فیفا و دیوان داوری برای ورزش قرار گیرد. بخشی از مشکل این است که بسیاری از قرارداد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های کار مربیان، صریحاً به اختلافاتی ارجاع میدهند که به حل و فصل "مطابق با مقررات فیفا" یا " قوانین نقل و انتقالات و تعیین وضعیت بازیکنان فیفا" اشاره دارند. بنابراین طرفین (و وکلای پرونده) تصور می‌کنند از یک چارچوب مقرراتی انعطاف پذیر و مخصوص ورزش حمایت می‌شوند، در حالی که این چنین نیست. حقیقت این است که قوانین سوئیس می‌تواند به طور پیش فرض به این موضوع خاتمه دهند و منجر به نتایج غیر منتظره و نامطلوبی برای طرفین گردد.

این مقاله، با استفاده از تجربیات نویسنده، به اختلافات مربی- باشگاه {فدراسیون} مورد بررسی کمیته تعیین وضعیت بازیکنان فیفا و دیوان داوری برای ورزش می‌پردازد( بعبارتی مواردی با بُعد بین المللی) و تصورات نادرست فعلی را با درنظر گرفتن کاربرد مقررات فیفا مبنی بر اینکه چرا قوانین سوئیس می‌توانند بصورت پیش فرض اعمال شوند، و مشکلاتی برای طرفین به وجود آورند را مورد بررسی قرار می‌دهد.

چه مقرراتی در اختلاف بین باشگاه {فدراسیون} و مربی اعمال می‌شوند؟

فقدان مقررات خاص مربوط به مربیان فوتبال، بنا به تجربه نویسنده باعث آن شده است که تعیین مقررات حاکم و کاربردی برای حل اختلاف بین مربی-باشگاه ، برای حرفه‌ای‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و نهادهای قضایی دشوار شود.

بسیاری از قراردادهایی که نویسنده مشاهده کرده صرفاً به اختلافاتی که "مطابق با مقررات فیفا" (یا به همین مضمون) برطرف می شود - اشاره دارد - اما البته برای مربیان هیچ آیین نامه‌ای وجود ندارد. و گرچه موارد خاصی از مقررات تعیین وضعیت بازیکنان فیفا از نظر تئوری می‌توانند به صورت قیاس مورد استفاده قرار بگیرند (و مواردی از وقوع این موضوع، گزارش شده است) ، لکن مطابق تجربه نویسنده، این اتفاق در عمل رخ نمی دهد. بنابراین، در زمان رسیدگی به اختلاف باشگاه-مربی در خصوص قرارداد کار، در کمیته تعیین وضعیت بازیکنان فیفا یا دیوان داوری برای ورزش کدام مقررات اعمال می‌شود؟

رسیدگی های انجام شده در کمیته تعیین وضعیت بازیکنان فیفا

ماده 2 آئین دادرسی کمیته تعیین وضعیت و اتاق حل اختلاف فیفا

در اکوسیستم مقرراتی فیفا، بحث تعارض قوانین در ماده 2 آئین دادرسی کمیته تعیین وضعیت و اتاق حل اختلاف فیفا ، حاکم بر رویه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های کمیته تعیین وضعیت بازیکنان فیفا و اتاق حل اختلاف فیفا ("مقررات اساسی قابل اجرا") آمده است، که می‌گوید:

"در اعمال و رسیدگی مقررات، کمیته تعیین وضعیت بازیکنان فیفا و اتاق حل اختلاف فیفا، اساسنامه و مقررات فیفا را با در نظر گرفتن همه تمهیدات، مقررات، و / یا توافق‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مذاکره جمعی موجود در سطح ملی، و همچنین ویژگی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های خاص ورزش اعمال خواهند کرد."

از این رو، این ماده به کمیته تعیین وضعیت فیفا دستور می‌دهد تا مسائل را بر اساس اساسنامه و مقررات فیفا (که هیچکدام برای اختلافات مربوط به مربیان وجود ندارند) در حالی تعیین کند که همزمان هر یک از قوانین ملی قابل اجرا را در نظر می‌گیرد. با این حال، بنا به تجربه نویسنده، کمیته تعیین وضعیت فیفا به ندرت به قانون ملی اشاره دارد و به طور کلی به تصمیم‌گیری در مورد اختلافات مرتبط با مربی بر اساس اصول کلی قانون خاتمه داده (به عنوان مثال اصل لزوم قرارداد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها ) و در امور مشابه، مطابق رویه قضایی عمل می‌کند.

با این حال، این رویکرد که خود موجب عدم قطعیت در تصمیمات است، هنگامی بیشتر به چشم می آید که تعداد اختلافات در دیوان داوری برای ورزش، زیاد شوند.

درخواست تجدیدنظر در دیوان داوری برای ورزش

ماده 57 اساسنامه فیفا

در رابطه با درخواست تجدیدنظر به دیوان داوری برای ورزش ، ماده 57 اساسنامه فیفا می‌گوید:

"فیفا، دیوان داوری برای ورزش واقع در لوزان (سوئیس) را برای حل و فصل اختلافات بین فیفا، فدراسیون های عضو، کنفدراسیون‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها، لیگ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها، باشگاه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها، بازیکنان، مسئولان، واسطه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و عوامل دارای مجوز بازی، به رسمیت میشناسد."

مفاد مقررات دیوان داوری برای ورزش، برای دادرسی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها اعمال می‌شوند. دیوان داوری برای ورزش در درجه اول مقررات مختلف فیفا و علاوه بر این، قوانین سوئیس را اعمال می‌کند. (تأکید اضافه شده)

بنا به تجربه نویسنده، مرجع تأکید شده، از نظر تاریخی منجر به سردرگمی هیئت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ داوران در مورد نقشی که قانون سوئیس باید ایفا کند و چگونگی تعامل آن با سایر گزینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های ممکن در قوانین داخلی مشخص شده در قرارداد، شده است.

پس از برخی تصمیمات ضد و نقیض در گذشته، به نظر می‌رسد جدیدترین رویه قضایی دیوان داوری برای ورزش (که از نظر نویسنده با عقاید محققان مشهور سوئیس هم رای است ) نقش قانون سوئیس در زمینه اختلافات مرتبط با فوتبال را، به جای گسترش آن به مسائلی که پیش‌بینی نشده‌اند، به تفسیر و تکمیل مواردی محدود می‌کند که قبلاً در مقررات فیفا درنظر گرفته شده بودند (همانطور که در اختلافات مربوط به مربیان اهمیت خواهد داشت). به عبارت دیگر، قانون سوئیس علاوه بر مقررات فیفا (مکمل مقررات آنها)، و نه به جای آن، اعمال می‌شود (به عبارتی، قانون سوئیس به تنهایی نمی‌تواند برای پوشش شکاف‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها یا نقاط مبهم احتمالی مورد استفاده قرار گیرد).

ماده R58 مقررات دیوان داوری برای ورزش

علاوه بر موارد فوق، هیئت داوران دیوان داوری برای ورزش، باید سلسله مراتب اجباری موارد مندرج در ماده R58 مقررات دیوان داوری برای ورزش را نیز در نظر بگیرند، که مقررات قابل اجرایی را عنوان می‌کند که بر هر انتخاب صریح قانون در قرارداد مرجح هستند.

قانون قابل اجرا

هیئت داوران در مورد اختلافات، بر اساس آیین نامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های قابل اجرا و به طور فرعی، اصل حاکمیت قانون انتخابی توسط طرفین، یا در نبود چنین انتخابی، براساس قانون کشوری که فدراسیون، اتحادیه یا نهاد مرتبط با ورزش در آن قرار دارد و تصمیم موضوع اعتراض را صادر كرده، یا براساس اصل حاکمیت قانونی که هیئت داوران مناسب می‌داند، تصمیم‌گیری خواهد کرد. در مورد آخر، هیئت داوران دلایل تصمیم خود را ارائه می‌کنند.

بنابراین، فقط زمانی که مقرراتی بعنوان راه چاره وجود ندارد (مانند مربیان فوتبال) اختلاف، مطابق با قانون منتخب طرفین (در صورت وجود چنین انتخابی ) حل خواهد شد؛ و فقط در صورت عدم وجود انتخاب قانون حاکم توسط طرفین، هیئت داوران به قانون کشوری توجه می‌کنند که فدراسیون تصمیم‌گیرنده در آن مستقر است (یعنی قانون سوئیس) یا در غیر این صورت، قانونی که به نظر مناسب است.

شناخت ساز و کار‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های ماده R58 از مقررات دیوان داوری برای ورزش اساسی است زیرا به عنوان منبع حقوقی اضافی و اجباری طرفین در زمان تصمیم‌گیری برای ارائه به صلاحیت دیوان داوری برای ورزش عمل می‌کند. بعلاوه، R58 نشان می‌دهد که چرا و چگونه قانون سوئیس در اختلافات مربوط به مربیان، هنگامی که طرفین موفق به گنجاندن یک ماده قانون حاکم در قرارداد کاری خود نیستند، اهمیت می‌یابد.

پیامد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های اعمال قانون سوئیس برای اختلافات مربی-باشگاه

نویسنده از همان ابتدا می‌خواهد تأکید کند که، بنا به تجربه خود، اعمال قانون سوئیس برای اختلافات مربوط به مربی- باشگاه، اغلب اتفاق می‌افتد و منجر به نتایج ناخوشایندی برای طرفین می‌شود. نویسنده با مواردی مواجه بوده که چنین مسئله‌ای در آن اتفاق افتاده و در مورد سایر همکارانش نیز مطلع است و گمان می‌کند که بیشتر قرارداد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های کاری بین مربیان و باشگاه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها در بالاترین سطح به مقررات فیفا مراجعه می‌کنند.

از این رو، گام بعدی در نظر گرفتن پیامد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های اعمال قانون سوئیس در اینگونه اختلافات (وقتی قانون حاکم دیگری تعیین نشده) و بررسی این است که چرا این در چارچوب فوتبال بین المللی می‌تواند نامطلوب باشد.

ما برای اهداف این تجزیه و تحلیل، یک قرارداد کاری فرضی با مدت معین بین مربی و یک باشگاه با ابعاد بین‌المللی که به صلاحیت فیفا نیاز دارد را درنظر می‌گیریم. این قرارداد فرضی، ‌بندی مبنی بر جریمه‌ای معادل دو ماه حقوق به نفع هر یک از طرفین دارد و در صورتی که یکی از آن‌‌ها به طور یک جانبه و بدون توجیه، قرارداد کاری را نقض کند، قابل پرداخت است. طرفین از اینکه مقررات تعیین وضعیت بازیکنان فیفا در مورد مربیان فوتبال اعمال نمی‌شود مطلع نیستند، و به طور کلی به مقررات تعیین وضعیت بازیکنان فیفا به عنوان قانون ماهوی قابل اجرا رجوع کرده و موفق به مشخص کردن هیچ یک از قوانین داخلی قابل اجرا در بند قانون حاکم خود نمی‌شوند.

در مرحله تجدیدنظر، از دیوان داوری برای ورزش خواسته می‌شود قانونی بودن فسخ پیش از موعد توسط یكی از طرفین را ارزیابی كرده و پیامد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آن را برای طرف مقصر تعیین كند.

همانطور که بالا ذکر شد، هیئت داوران برای ارزیابی قانون قابل اجرا ابتدا به ماده R58 مقررات دیوان داوری برای ورزش مراجعه خواهد کرد. مطابق تجربه نویسنده، هیئت داوران، ارجاعات طرفین به مقررات تعیین وضعیت بازیکنان فیفا را نادیده گرفته و مفاد آن را با قیاس اعمال نمی‌کنند. پس، از آنجا که در مورد مربیان در فیفا مقرراتی وجود ندارد، و از آنجا که هیچ ماده قانونی حاکم در قرارداد موجود نیست، این هیئت به دلایل زیر به استفاده از قانون سوئیس متوسل می‌شود:

1- از این نظر که طرفین به طور ضمنی با کاربرد آن موافقت کرده‌اند ؛ یا به صورت جایگزین،

2- نتیجه می‌گیرد که، در نبود مقررات و عدم توافق طرفین (صریح یا ضمنی)، قانون سوئیس به طور پیش فرض به عنوان قانون کشوری که فیفا در آن مستقر است اعمال می‌شود.

وقتی قانون کار سوئیس به تنهایی برای ارزیابی اختلافات مربوط به استخدامی به کار رفته باشد، این هیئت با سه سناریوی مختلف احتمالی مواجه خواهد شد:

1- یکی از طرفین (مربی یا باشگاه) قرارداد کار را با دلیل موجه فسخ می‌کند

هنگامی که فسخ قرارداد با علت موجه رخ دهد، به عبارتی در نتیجه نقض جدی توسط یکی از طرفین، طرف مقصر باید مطابق ماده 337 (ب) بند 1 قانون تعهدات سوئیس مجبور به جبران خسارت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های وارده شود. قانون تعهدات (CO) نسخه انگلیسی آن در اینجا موجود است .

ماهیت این اصل " اجباری مطلق" {آمره} است بنابراین، نمی‌توان آن را به عنوان یک قاعده کلی تغییر داد یا آن را باطل کرد. بنابراین طرفین نمی‌توانند بر بند مجازات قراردادی خود تکیه کنند و طرف مقصر باید خسارات وارده به طرف مقابل را به طور کامل جبران کند و هر بند دیگر قرارداد که برای هر شکل دیگری جبران خسارت ارائه می‌شود از آغاز، باطل خواهد بود.

میزان خسارت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها آزادانه با توجه به شرایط هر پرونده، براساس اصل بهره مثبت، توسط قاضی تعیین خواهد شد و به طور کلی به شرح زیر است:

  • خسارت مربوط به کارفرما (باشگاه) شامل از دست دادن (از داست دادن سود) و هزینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های اضافی ناشی از پایان دادن ناگهانی رابطه کاری ، به استثناء هزینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی که کارفرما (باشگاه) در صورت وقوع فسخ و خاتمه طبیعی در هر مورد متحمل شده خواهد بود (به عنوان مثال هزینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مربوط به یافتن مربی جدید). لزوماً باید بین "فسخ قرارداد" و ضرر و زیان متحمل شده " رابطه علی " (علت و معلولی) وجود داشته باشد.
  • خسارت مربوط به کارمند (مربی) دارای قراردادی با مدت معین، شامل ارزش باقی مانده قرارداد پس از کسر هر گونه درآمد به طور موثر به دست آمده یا درآمدی که داوطلبانه چشم پوشی شده، خواهد بود.
  • طبق رویه قضایی دادگاه فدرال سوییس، مربی نمی‌تواند به خاطر آسیبهای اخلاقی پیش‌بینی شده در ماده 337ج پاراگراف 3 قانون تعهدات برای مواردی تقاضای غرامت کند که کارمند قرارداد را بدون دلیل موجه فسخ می‌کند، بنابراین قیاس اعمال نمی‌شود.
  • ماده 337ب پاراگراف 2 استثناء فرضیه پاراگراف 1را ارائه می‌دهد (در مواردی که الزاماً فسخ قرارداد براساس نقض طرف مقابل وجود دارد) و تعیین می‌کند که در سایر موارد (یعنی جایی که هیچ یک از طرفین مقصر نیستند؛ یا هردو قرارداد را با دلیل موجه فسخ کنند، یا خاتمه بنا به دلایل عینی یعنی مستقل از هرگونه تقصیر طرفین باشد) قاضی با توجه به شرایط موجود در پرونده، پیامد‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مالی پایان فسخ را آزادانه ارزیابی خواهد کرد. به نظر می‌رسد که بند آخر، راه را برای طرفین باز خواهد گذاشت تا برای مثال بند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های خاتمه متقابلی را در نظر بگیرند که به موجب آن، هر یک از طرفین در شرایط خاص، اجازه خروج از قرارداد کار را در حالی خواهند داشت (برای مثال در پایان هر فصل قرارداد) که از طریق خسارت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های تعیین شده در قرارداد، یا مجازات‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی که در هر مورد منوط به بررسی قاضی هستند، قادر به پیش‌بینی عواقب چنین تصمیمی می‌شوند. به همین ترتیب، به داور این امکان را می‌دهد تا خسارات وارده در پاراگراف 1 همان ماده را تعدیل كند.

2- کارفرما (باشگاه) {فدراسیون} قرارداد کار را بدون هیچ دلیل موجه فسخ می‌کند:

در این سناریوی دوم، ماده 337 ج پاراگراف 1 قانون تعهدات اعمال می‌شود و بر این اساس، کارمند (مربی) حق دریافت خسارت به مبلغی را خواهد داشت که می‌توانست پس از پایان رابطه شغلی پس از مدت اخطار مورد نیاز یا با انقضا مدت زمان توافق شده خود کسب کند. اینگونه آسیب‌ها، مانند سناریوی قبلی، تا هر مبلغی که کارمند در نتیجه فسخ حفظ کرده یا با انجام کار دیگر به دست آورده، یا اگر عمداً فرصت کار را از دست نداده بود می‌توانست بدست آورد، کاهش می‌یابد.

ماده 337 ج، پاراگراف 1ماهیتی نسبی یا نیمه اجباری دارد، یعنی مفاد آن‌‌ها نمی‌توانند خسارت وارده به کارمند (مربی) را کاهش دهند. بنابراین، یک بند قراردادی با برقراری مجدد میزان خسارت (مثلاً بند جریمه قراردادی یا خسارت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های تعیین شده در قرارداد) تنها درصورتی معتبر خواهد بود که مبلغ مطلوب‌تر از وضعیت ناشی از کاربرد خود ماده باشد (به عبارتی بالاتر از ارزش باقی مانده قرارداد). از این رو، اگر ارزش باقی مانده قرارداد بالاتر باشد، مجازات قراردادی دو ماه حقوق باطل خواهد شد.

علاوه بر این، کارمند (مربی) که قربانی فسخ بدون دلیل موجه است، به عنوان یک قاعده کلی، از غرامت اضافی تعیین شده توسط قاضی، تا حداکثر شش ماه، طبق پاراگراف 3 ماده 337 ج قانون تعهدات، بهره‌مند خواهد شد . این جبران خسارت حتی اگر کارمند آسیب ندیده باشد، قابل پرداخت است. طبق اصول، ماهیت این مبلغ اضافی دو برابر است: مجازاتی و جبران‌کننده، که هدف آن همزمان مجازات کارفرما برای فسخ بدون دلیل موجه و جبران خسارت وارده برای خسارت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های اخلاقی احتمالی تحمیل شده به کارمند است.

3- کارمند (مربی) قرارداد کار را بدون دلیل موجه، در نتیجه غیبت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های غیرقابل توجیه یا ترک محل کار خود، فسخ می‌کند.

در این وضعیت سوم و پایانی، هیئت داوران ضرورتاً ماده 337 (د) قانون تعهدات را اعمال می‌كند. حوزه این ماده عمیقا در باشگاه فوتبال الرجا، در مقابل باشگاه ورزشی بنی یاس و اسماعیل بلمعلم (اختلافی مرتبط با یک بازیکن) ترسیم شده، جایی که هیئت داوران به شرح زیر استدلال کرد:

”114- طبق قانون سوئیس، قرارداد کار فردی، قراردادی است که به موجب آن کارمند متعهد به انجام کار برای کارفرما در مدت زمانی معین یا نامعین است می‌شود، و طی آن کارفرما به او دستمزد مییپردازد (ماده 319 پاراگراف 1 قانون تعهدات). براساس اصل وفاداری مندرج در ماده 321 الف قانون تعهدات، اگر کارمند تصمیم بگیرد انجام کار را متوقف کند، باید بدون تأخیر به کارفرمای خود اطلاع دهد تا از منافع قانونی بعدی حفاظت نماید. کارفرما ممکن است به طور منطقی از کارمندی که ناگهان موقعیت خود را ترک می‌کند انتظار داشته باشد که بلافاصله اهداف بعدی خود را اعلام کند. در این راستا، اگر کارمند نتواند برای مدت طولانی با کارفرمای خود قرارداد ببندد، کارفرما می‌تواند با حسن نیت تصور کند که او دیگر علاقه‌ای به حفظ موقعیت خود ندارد . اگر کارمند نتواند به مدت نسبتاً کوتاهی در محل کار حاضر شود، نمی‌توان او را به دلیل عدم حضور در کار، پیش از اعلام قبلی و یک بخش دیگر، از کار اخراج کرد."

در همین راستا، هیئت داوران در پرونده CAS 2015 /A/4161 ولادمیر سلیسکوویچ در مقابل باشگاه چینگدائو ژونگ ننگ ، یادآور شدند كه عدم موفقیت دستیار مربی در نظارت بر سه جلسه تمرینی بدون رفتار مشابه قبلی، و بدون اعلام قبلی باید خیلی تند و غیر منطقی در نظر گرفته شود.

در عوض، اگر غیبت به اندازه کافی جدی باشد و باشگاه بتواند منطقاً فرض کند که مربی قصد بازگشت ندارد و تصمیم او نهایی است، می‌تواند فرض کند که این قرارداد بدون برکناری صریح مربی تمام شده است (همانطور که در تصمیم تک قاضی کمیته تعیین وضعیت بازیکن فیفا در تاریخ 30 ژانویه سال 2012 رخ داد ).

با این حال، با وقوع چنین اتفاقی، قانون تعهدات تصریح می‌کند که کارفرما (باشگاه) مستحق دریافت غرامتی معادل یک چهارم از حقوق ماهانه کارمند است. غرامت یک چهارم حقوق ماهانه کارمند ماهیت مجازات قراردادی دارد که برای آن کارفرما (باشگاه) از تعهد اثبات وجود خسارت معاف می‌شود. کارمند (مربی) حق خواهد داشت که ثابت کند خسارت وارده به کارفرما (باشگاه) کمتر بوده و یا حتی وجود ندارد.

از طرف دیگر، کارفرما (باشگاه) نیز اجازه خواهد داشت برای هر گونه خسارت اضافی که ممکن است در اثر فسخ غیرقانونی کارمند (مربی) متحمل شده باشد، درخواست غرامت کند، اما فقط در حدی که این خسارات اضافی قابل اثبات باشند، و درصورتی که فسخ به طور طبیعی رخ داده باشد، هزینه‌ای در نظر گرفته نمی‌شود که کارفرما (باشگاه) در هر صورت متحمل شده باشد.

ماهیت ماده 337 د قانون تعهدات اجباری مطلق است و بنابراین، به نفع هیچ یک از طرفین قابل تغییر یا انحراف نیست، به عنوان مثال، ماده 17 قوانین نقل و انتقالات و تعیین وضعیت بازیکنان فیفادر زمانی مجاز است که طرف دعوی، فوتبالیست باشد. به نظر می‌رسد که در این سناریو، اعمال دقیق قانون سوئیس ، ضرورتاً باعث بی اعتباری هر بند می‌شود که از پیش مبلغی که باید توسط مربی در صورت فسخ غیرقانونی قرارداد کار به دلیل غیبت پرداخت ‌شود را پیش‌بینی می‌کند، و مجددا مجازات قراردادی دو ماه حقوق باطل خواهد شد.

اظهار نظر

مناسب بودن قانون تعهدات سوئیس باید در همان زمینه خاص اقتصادی سوئیس، که در آن بازار کار بالغ بوده و دارای عملکرد مناسب است ارزیابی شود. زمینه فوتبال بین المللی بسیار متفاوت است و به همین دلیل فیفا، مقررات تعیین وضعیت بازیکنان را، در درجه اول با هدف ارائه پاسخی مناسب به آن، با توازن نیاز به ثبات قراردادی از یک طرف و حق جا به جایی آزاد بازیکنان از طرف دیگر، تصویب کرد. از این منظر، هیچ دلیل واضحی مبنی بر این که چرا مربیان باید حذف شوند وجود ندارد.

به عبارت ساده تر، کاربرد قانون کار سوئیس بدون فیلتر مقررات تعیین وضعیت بازیکنان فیفا، برای مربیان مناسب به نظر نمی‌رسد، زیرا در زمان مقایسه با بازیکنان فوتبال، بخصوص در مورد انعطاف پذیری مذاکره در مورد شرایط قرارداد و محاسبه خسارات ناشی از فسخ پیش از موعد به محدودیت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های زیادی در رابطه با طرفین اشاره دارد. این تأثیر مستقیمی بر ثبات قراردادی مربیان دارد. از این رو، در حالی که بازیکنان فوتبال (در محدوده قانون) از آزادی قرارداد در زمان مذاکره در مورد جبران خسارت در صورت فسخ بدون دلیل موجه بهره‌مند می‌شوند (همانطور که در ماده 17 قوانین نقل و انتقالات و تعیین وضعیت بازیکنان فیفا پیش‌بینی شده، یعنی "مگر در مواردی که در قرارداد مقرر شده باشد"، برای باشگاه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مربیان این چنین نیست.

بنابراین برخی از فعالان این حوزه، از جمله نویسنده، در مورد مناسب بودن دیدگاه غالب فعلی (که توسط کمیته تعیین وضعیت بازیکنان فیفا و دیوان داوری برای ورزش بیان شده) که کاربرد مقررات تعیین وضعیت و نقل و انتقال فیفا را برای اختلافات مربوط به مربیان رد می‌کند و خواستار تجدید نظری است که مربیان بین المللی با وضعیتی روشن که منعکس‌کننده واقعیت صنعت است را هدف قرار می‌دهد.

  • دلیل اول وجود دستورالعمل مستقیم و واضح در مقررات تعیین وضعیت بازیکنان فیفا برای کمیته تعیین وضعیت برای تصمیم‌گیری در پرونده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها با اعمال "این آیین نامه ها" است .(ماده 25 پاراگراف 6 RSTP و ماده 2 آئین نامه دادرسی را مشاهده کنید که با تفسیر فعلی بی معنی است.)
  • دلیل دوم این است که کمیته تعیین وضعیت فیفا، کاربرد عمومی اصل ثبات قراردادی را در چارچوب فوتبال سازمان یافته و به ویژه در مورد روابط کاری بین یک باشگاه فوتبال و یک مربی تأیید کرده است . چنین اظهار نظری فاقد هرگونه مبنای قانونی یا توجیهی خارج از مفاد مقررات تعیین وضعیت فیفا است.
  • دلیل سوم و آخر این است که کاربرد مستقیم قانون سوئیس در مقررات تعیین وضعیت بازیکنان فیفا یا آیین دادرسی به عنوان قانون اساسی قابل اجرا پیش‌بینی نشده و این کمیته تعیین وضعیت را ملزم به اعمال میزان خلاقیت بالایی در زمان اتخاذ تصمیمات زمینه‌ای مبتنی بر اصول کلی قانونی که همیشه پاسخی برای چالش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های حقوقی چندگانه طرفین ندارند، می‌کند.

پیشنهادات

پیچیدگی مقرراتی فعلی برای مربیان و این حقیقت که آن‌‌ها نمی‌توانند از امتیازاتی مانند مواد 12bis، 24bis یا ماده 17 قوانین نقل و انتقالات و تعیین وضعیت بازیکنان فیفا بهره‌مند شوند، خیلی مطلوب نیست و از نظر نویسنده نوعی تبعیض است که هیچ توجیهی ندارد و باید فوراً نقش اساسی این اشخاص متخصص در تیم هایشان را مورد توجه قرار داد.

اخیراً، فیفا اصلاحات مهم و بسیار مهمی را در مورد مقررات خود (از جمله مقررات تعیین وضعیت بازیکنان، مقررات انضباطی و مقررات اخلاقی) انجام داده که نشان دهنده تعهد جدی در جهت بهبود ورزش است. پس چرا از این موج تحسین برانگیز اصلاحات استفاده نشود و به ایجاد موقعیت خاص برای مربیان در مقررات تعیین وضعیت بازیکنان منجر نگردد، که این امر می‌تواند حقوق مربیان را به نحوی که بازیکنان در حال حاضر از آن بهره‌مند هستند، گسترش دهد.

تا آن زمان ، باشگاه ها ، مربیان و دست وکلایی که به آنها کمک های حقوقی ارائه می دهند، باید با دقت و مراقبت بسیار زیادی را به کار گیرند و تلاش نمایند تا قانون حاکم بر قراردادهای کار را به روشنی مشخص کرده و پیامدهای انتخاب آنها را متوجه شوند.

ترجمه فارسی سند فیفا، در خصوص مسائل حقوقی ناشی از کرونا

ترجمه فارسی سند فیفا، در خصوص مسائل حقوقی ناشی از کرونا

کووید- 19

موضوعات مرتبط با مقررات فوتبال

نسخه 1.0

اپریل 2020

مترجم : روزبه وثوق احمدی

*فایل اصلی، بر روی سایت فیفا به نشانی ذیل در دسترس است.

https://img.fifa.com/image/upload/zyqtt4bxgupp6pshcrtg.pdf

** تمامی حقوق مربوط به ترجمه این مطلب متعلق به گروه حقوق ورزش اسپولگ است. استفاده از تمام یا بخشی از این مطلب، تنها در صورت ذکر کامل نام مترجم و گروه حقوق ورزش اسپولگ مجاز است.

مقدمه

شیوع کووید- 19

شیوع کووید 19 فعالیت‌های روزمره را در سراسر جهان مختل نموده و به عنوان یک بیماری همه‌گیر از سوی سازمان بهداشت جهانی معرفی شده است. فوتبال نیز تحت تاثیر قرار گرفته و فعالیت های مرتبط با فوتبال تقریبا در تمامی کشورهای جهان به حالت تعلیق درآمده است.

این یک وضعیت بی‌سابقه برای فوتبال است. از زمان جنگ جهانی دوم تا کنون تعطیلی مشابهی در فوتبال‌ سازماندهی‌ شده وجود نداشته است.

این امر به طور طبیعی به مشکلات حقوقی و مقرراتی زیادی برای فدراسیون های عضو فیفا و ذینفعان آنها منجر شده است. در این ارتباط، فیفا سوالات و درخواست‌های متعددی را دریافت نموده است که اکثر آنها به مقررات فیفا در ارتباط با وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان (مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا ) مربوط می‌گردد.

فیفا به عنوان نهاد حاکم بر جهان فوتبال، مسئولیت و وظیفه دارد راهنما و دستورالعمل مناسب را به فدراسیون ها عضو و ذینفعان آنها ارائه کند تا هم پیامدهای اختلالات ناشی از کووید 19 برای آن ها کاهش یابد و هم این اطمینان حاصل گردد که هرگونه واکنشی با منافع همگانی هماهنگ است.

به عنوان یک مساله‌ی اساسی، فیفا در موقعیتی قرار ندارد که به فدراسیون های عضو، آموزش دهد یا در مورد اینکه فوتبال در هر کشور یا محدوه جغرافیایی چه زمانی باید آغاز شود تصمیم‌گیری کند. این تصمیم باید توسط هر فدراسیون بر اساس توصیه‌های مقامات بهداشت عمومی ملی آن کشور اتخاذ گردد. سلامت همواره باید اصل اساسی برای فیفا، فدراسیون های عضو و ذینفعان در هنگام تصمیم‌گیری در این حوزه‌ی خاص باشد.

در 18 مارس 2020، اداره شورای فیفا یک کارگروه را در واکنش به کووید 19 تشکیل داد تا در کنار موارد دیگر، نیاز به اصلاحات یا مجوزهای موقت برای مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان را مورد بررسی قرار دهد تا از قراردادها، برای بازیکنان و برای باشگاه‌ها حفاظت کند و تغییراتی را در دوره‌های ثبت‌نام بازیکنان ایجاد نماید. این اداره به این نتیجه رسید که اختلالات در فوتبال در پی کووید 19 یک مورد فورس ماژور(غیرمترقبه) است.

ماده‌ی 27 مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان بیان می‌دارد که تصمیمات در خصوص موارد غیرمترقبه باید از سوی شورای فیفا، که تصمیم آن نهایی است، اتخاذ شود. وضعیت کووید 19 به خودی خود یک مورد فورس ماژور(غیرمترقبه) برای فیفا و فوتبال است.

بر اساس خواسته این اداره، این کارگروه به ریاست ویتوریو مونتاگلیانی، رئیس کمیته‌ی ذینفعان فوتبال فیفا، و متشکل از نمایندگانی از مقامات فیفا، کنفدراسیون‌ها، فدراسیون های عضو، اتحادیه باشگاه‌های اروپا، اتحادیه‌ی بازیکنان حرفه‌ای فوتبال و مجمع لیگ جهانی جلساتی را به صورت ویدئو کنفرانس در 26 مارس و 2 اپریل 2020 برگزار نمودند.

در میان موضوعات مختلف دیگری که در این جلسات مورد بررسی قرار گرفت، سه موضوع اساسی دیگر وجود داشت که این کارگروه بررسی آنها را در دستور کار قرار داد:

1. قراردادهای درحال انقضا (قراردادهایی که در پایان فصل اخیر خاتمه می‌یابند) و قراردادهای جدید (قراردادهایی که قبلا امضا شده‌اند و قرار است در ابتدای فصل بعدی آغاز شوند)؛

2. قراردادهایی که به خاطر کووید 19 نمی‌توانند آنگونه که طرفین پیش‌بینی کرده بودند اجرا گردند؛ و

3. زمانبندی مناسب برای دوره‌های ثبت‌نام ("پنجره‌های نقل و انتقالات").

دستورالعمل‌های زیر بیانگر نتایج بحث‌های مختلف در بین اعضای این کارگروه در مورد موضوعات ذکرشده در بالا می‌باشد و به اتفاق آرا به تصویب رسیده است.

اصولی که در بخش‌های 1 و 2 این سند ذکر شده‌اند باید به عنوان دستورالعمل‌های تفسیری عمومی (غیر الزام‌آور) در خصوص مقررات نقل و انتقال و وضعیت بازیکنان، تلقی گردند.

فیفا سطح لازم همکاری و انطباق با این سند را از فدراسیون های عضو و دیگر ذینفعان فوتبال انتظار دارد.

این نسخه‌ی 1.0 این سند رسمی فیفا است. ممکن است فیفا، با مشورت فدراسیون های عضو و ذینفعان مربوطه، دستورالعمل‌های موجود در این سند را، در صورت لزوم، در طول دوره‌ی این بیماری همه‌گیر بروزرسانی نماید.

قراردادهای در حال انقضا و قراردادهای جدید

قراردادهای استخدامی و قراردادهای نقل و انتقالاتی در فوتبال به طور کلی با دوره‌های ثبت‌نام (که به طور محاوره‌ای تحت عنوان "پنجره‌های نقل و انتقالاتی" شناخته می‌شوند) و توسط هر یک از فدراسیون های عضو در حوزه‌ی صلاحیت خود مطابق با مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا مشخص می‌شود، پیوند خورده‌اند.

این امر از دیدگاه ورزشی امری منطقی است زیرا شروع اولین دوره‌ی ثبت‌نام عموماً با اولین روز فصل جدید مصادف می‌گردد.

بخش تعاریف مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا، یک "فصل" را تحت عنوان "دوره‌ای که با اولین بازی رسمی لیگ ملی مربوطه شروع و با آخرین بازی رسمی لیگ ملی مربوطه پایان می‌یابد" تعریف می‌نماید.

با این وجود، فدراسیون های عضو موظف هستند تاریخ‌های مربوط به یک "فصل" را در سیستم تطبیق انتقال فیفا (TMS) که یک تقویم سالانه‌ی کامل را پوشش می‌دهد، وارد نمایند. اکثریت قریب به اتفاق لیگ‌هایی که بیشتر تحت تاثیر کرونا قرار گرفته‌اند تاریخ شروع لیگ خود را 1 جولای و تاریخ پایان فصل را 30 جون عنوان کرده‌اند.

ماده‌ی 6 بند 1 از مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا، بیان می‌دارد که بازیکنان تنها می‌توانند در طول یکی از دو دوره‌ی ثبت‌نامی سالانه که توسط فدراسیون های عضو مربوطه تعیین شده است، ثبت‌نام گردند.

با توجه به تعویق یا تعلیق مسابقات فدراسیون های عضو و لیگ، و تمایل شدید فدراسیون ‌های عضو و لیگ‌ها برای تکمیل آن مسابقات، بسیار محتمل است که آن مسابقات پس از تاریخ پایان اصلی فصل (وارد شده در TMS) برگزار گردند. این امر به طور طبیعی باعث می‌شود تا تاریخ شروع اصلی فصل بعدی نیز تحت تاثیر قرار گیرد. بنابراین زمانی که چنین حالاتی وجود داشته باشید، مشکلاتی ایجاد میشود::

1. قراردادهای استخدامی که قرار است در تاریخ اصلی پایان این فصل منقضی شود؛

2. قراردادهای انتقال قرضی (و قراردادهای استخدامی مربوطه) که قرار است در تاریخ اصلی پایان این فصل منقضی شود؛

3. قراردادهای نقل و انتقال (دائمی و قرضی) (و قراردادهای استخدامی مربوطه) که قرار است در تاریخ اصلی شروع فصل بعدی آغاز شوند؛ و

4. قراردادهای استخدامی که قرار است در تاریخ اصلی شروع فصل بعدی آغاز شوند.

ماده‌ی 18 بند 2 از مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا، بیان می‌دارد که: "حداقل مدت یک قرارداد باید از تاریخ موثر(اجرا) آن تا پایان آن فصل باشد و حداکثر طول یک قرارداد میتواند پنج سال باشد."

ماده‌ی 18 بند 3 از مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا بیان می‌دارد که "یک بازیکن حرفه‌ای تنها در صورتی آزاد است با یک باشگاه دیگر قرارداد ببندد که قراردادش با باشگاه کنونی منقضی شده باشد یا ظرف مدت شش ماه آینده منقضی شود."

اصل کلی بیان‌شده در ماده‌ی 18 بند 2 از مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا مبنی بر اینکه قراردادها در پایان فصل خاتمه می‌یابند، همراه با نیاز به حصول اطمینان از تمامیت مسابقات فوتبال، باید به عنوان فاکتورهای اصلی در زمان تعیین وضعیت قراردادی و ثبت‌نام بازیکنان و مربیان پس از شروع مسابقات فدراسیون های عضو و لیگ در نظر گرفته شود.

اصول راهنمای پیشنهاد‌ی

به عنوان یک قاعده‌ی کلی، قراردادهای استخدامی باید توسط مقررات ملی هر کشور و استقلال قراردادی طرفین مدیریت شوند. با در نظر داشتن این امر، و مطابق با ماده 18 بند 2 از مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا، پیشنهاد می‌گردد که:

1. درصورتی که یک قرارداد باید در تاریخ پایان یک فصل منقضی شود، این انقضا تا تاریخ جدید پایان آن فصل تمدید گردد.

2. درصورتی که یک قرارداد قرار است در تاریخ شروع فصل جدید آغاز شود، این شروع تا تاریخ جدید شروع آن فصل جدید به تعویق بیفتد.

3. در صورت همپوشانی فصل‌ها و/یا دوره‌های ثبت‌نام، و در صورتی که تمامی طرفین به شکل دیگری توافق نکرده باشند، اولویت به باشگاه قبلی داده می‌شود، تا فصل را با تیم اصلی خود به پایان برساند، تا تمامیت لیگ داخلی، مسابقه‌ی فدراسیون عضو و رقابت قاره‌ای حفظ گردد.

موارد بالا به همین ترتیب در مورد قراردادهای نقل و انتقالات بین‌المللی نیز اعمال می‌گردد. علاوه بر این، برای قراردادهای نقل و انتقالات بین‌المللی (یک انتقال دائم و یک انتقال قرضی):

4. با توجه به اصلاحیه‌ی پیشنهادی برای تاریخ‌های قرارداد، هرگونه پرداختی که بر اساس قرارداد، قرار است قبل از تاریخ شروع قرارداد انجام شود، باید تا تاریخ جدید شروع یک فصل جدید یا اولین دوره‌ی ثبت‌نام آن به تعویق بیفتد.

قراردادهایی که نمی‌توانند آنگونه که طرفین پیش‌بینی کرده بودند اجرا شوند

بدیهی است که شیوع کووید 19 می‌تواند به موقعیت‌هایی منجر گردد که در آن قراردادها در سراسر جهان نمی‌توانند آنگونه که طرفین پیش‌بینی کرده بودند اجرا شوند. بنابراین تعهداتی که بر عهده‌ی طرفین قرار داده شده است به طور بالقوه غیرممکن خواهند شد: بازیکنان و مربیان قادر به کار کردن نخواهند بود، و باشگاه‌ها قادر به ارائه‌ی کار نخواهند بود.

در نهایت، قوانین داخلی استخدامی و/یا ورشکستگی (یا مذاکرات چانه‌زنی جمعی، در جایی که دارای ارزش قانونی باشد) به سوالات ضروری مربوط به قابلیت دوام یک قرارداد استخدامی فوتبالی که دیگر نمی‌تواند انجام شود پاسخ خواهد داد.

آنچه باید از آن اجتناب نمود این است که ذینفعان فوتبال، در سطح جهان، در شرایط مشابه، رفتار یا راه‌حل‌های کاملا متفاوتی ، چه از سوی دادگاه‌های ملی، چه از سوی محاکم کار و امور استخدامی، و چه از سوی نهادهای قضایی فیفا، در نظر بگیرند.

این وظیفه بر عهده فیفا است که اصول راهنمایی را پیشنهاد نماید که یک راه‌حل منصفانه را برای باشگاه‌ها و افراد تحت استخدام فراهم سازد و درعین حال تا جایی که امکان دارد از شغل‌ها نیز حفاظت نماید.

اصول راهنمای پیشنهاد‌ی

به منظور تضمین شکلی از پرداخت حقوق به بازیکنان و مربیان، اجتناب از دعاوی قضایی، حفاظت از ثبات قراردادی، و حصول اطمینان از ورشکسته نشدن باشگاه‌ها، با در نظر گرفتن تاثیر مالی کووید 19 بر روی باشگاه‌ها، پیشنهاد می‌گردد که:

1. باشگاه‌ها و افراد تحت استخدام (بازیکنان و مربیان) به شدت ترغیب گردند که با هم برای یافتن توافقات جمعی مناسب بر اساس یک مبنای باشگاهی یا لیگی در ارتباط با شرایط استخدام برای هر دوره‌ای که مسابقات به خاطر شیوع کووید 19 به تعویق درآمده است، همکاری کنند.

چنین توافقاتی باید، بدون محدودیت، شامل موارد زیر باشد: حق‌الزحمه (حقوق) (در صورت امکان تعویق و/یا محدودیت حقوق، مکانیزم‌های حمایتی، و غیره) و دیگر مزایا، برنامه‌های کمک دولتی، شرایطی برای افزایش مدت قرارداد، و غیره.

در صورتی که شرکای اجتماعی مربوطه وجود داشته باشند، توافق باید در ساختارهای مذاکرات چانه‌زنی جمعی یا دیگر مکانیزم‌های توافق جمعی حاصل گردد.

2. تصمیمات یکجانبه برای تغییر قراردادها تنها در صورتی به رسمیت شناخته می‌شود که مطابق با قانون ملی اتخاذ شده باشد یا در ساختارهای مذاکرات چانه‌زنی جمعی یا دیگر مکانیزم‌های توافق جمعی مجاز شناخته شده باشند.

3. در صورتی که:

أ‌. باشگاه‌ها و کارمندان نتوانند به یک توافق دست یابند، و

ب‌. قانون ملی به این وضعیت نپردازد یا توافقات جمعی با اتحادیه‌ی بازیکنان یک گزینه نباشد یا عملی نباشد،

تصمیمات یکجانبه برای تغییر مفاد و شرایط قراردادها تنها در صورتی از سوی اتاق حل اختلاف فیفا یا کمیته‌ی تعیین وضعیت بازیکنان به رسمیت شناخته خواهد شد که با حسن نیت اتخاذ شده باشند، و منطقی و متناسب باشند.

در زمان ارزیابی اینکه آیا یک تصمیم منطقی است یا خیر، اتاق حل اختلاف فیفا یا کمیته‌ی تعیین وضعیت بازیکنان ممکن است موارد زیر را، بدون محدودیت، در نظر بگیرد:

أ‌. آیا باشگاه تلاش کرده است به یک توافق متقابل با افراد تحت استخدام خود دست یابد یا خیر؛

ب‌. وضعیت اقتصادی باشگاه؛

ت‌. تناسب هرگونه اصلاح قرارداد؛

ث‌. درآمد خالص فرد تحت استخدام پس از اصلاح قرارداد؛

ج‌. اینکه آیا آن تصمیم برای کل تیم اعمال شده است یا تنها برای برخی افراد تحت استخدام اعمال شده است.

4. به عنوان یک گزینه‌ی دیگر، تمامی توافقات بین باشگاه‌ها و افراد تحت استخدام میتواند در طول تعلیق مسابقات (یعنی تعلیق فعالیت‌های فوتبالی) به تعویق بیفتد، به شرط اینکه پوشش بیمه‌ای مناسب برقرار باشد، و ترتیبات حمایتی به عنوان جایگزین مناسب درآمدی برای افراد تحت استخدام در طول دوره‌ی مذکور فراهم گردد.

دوره های ثبت نام ("پنجره‌های نقل و انتقالات")

ماده‌ی 6 بند 1 از مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا بیان می‌دارد که بازیکنان تنها می‌توانند در طول یکی از دو دوره‌ی ثبت‌نام سالانه‌ی تعیین‌شده توسط فدراسیون مربوطه ثبت‌نام شوند (که تحت عنوان "پنجره‌های نقل و انتقالات" نیز شناخته می‌شود).

ماده‌ی 6 پاراگراف 2 در کنار ماده‌ی 5.1 بند 1 ضمیمه‌ی 3 از مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا تعیین می‌کند که فدراسیون ها چطور باید دوره‌های ثبت‌نام را تعیین کنند و درخواست اصلاح، تمدید یا لغو دوره‌های ثبت‌نام را ارائه نمایند. برای سهولت در ارجاع، این موارد به طور کامل در زیر درج شده‌اند:

5 تعهدات فدراسیون ها

فدراسیون ها باید در ارتباط با نقل و انتقالات بین‌المللی از TMS استفاده نمایند.

1.5 داده‌های اصلی

1. تاریخ‌های شروع و پایان هر دو دوره‌ی ثبت‌نام و نیز فصل، در صورتی که برای بازیکنان مرد و زن به صورت جداگانه اجرا شود، و نیز دوره‌های ثبت‌نام احتمالی برای مسابقاتی که در آنها فقط آماتورها شرکت می‌کنند (به ماده‌ی 6 بند 4 این مقررات رجوع شود)، باید حداقل 12 ماه قبل از اجرایی شدن در TMS وارد شوند. در شرایط استثنایی، فدراسیون ها می‌توانند تاریخ دوره‌های ثبت‌نام خود را تا زمان شروع آنها اصلاح کرده یا تغییر دهند. زمانی که دوره‌ی ثبت‌نام شروع شد، هیچ تغییری در تاریخ‌ها امکان‌پذیر نخواهد بود. دوره‌های ثبت‌نام باید همیشه با مفاد ماده‌ی 6 بند 2 مطابقت داشته باشد.

6 دوره‌های ثبت‌نام

2. اولین دوره‌ی ثبت‌نام باید پس از اتمام فصل شروع شود و به طور معمول قبل از شروع فصل جدید به پایان برسد. این دوره نمی‌تواند از 12 هفته بیشتر باشد. دوره‌ی ثبت‌نام دوم باید به طور طبیعی در وسط فصل اتفاق بیفتند و نمی‌تواند بیش از چهار هفته باشد. این دو دوره‌ی ثبت‌نام برای فصل باید حداقل 12 ماه قبل از اجرایی شدن در TMS وارد شوند (به ضمیمه‌ی 3، ماده‌ی 1.5 بند 1 رجوع گردد). فیفا باید این تاریخ‌ها را برای هر فدراسیونی که نتواند آنها را به موقع اعلام کند تعیین نماید.

جمله‌ی دوم ماده‌ی 1.5 بند 1 ضمیمه‌ی 3 بیان می‌دارد که قبل از شروع یک دوره‌ی ثبت‌نام، فدراسیون ها می‌توانند این تاریخ‌ها را در "شرایط استثنایی" اصلاح کرده یا تغییر دهند. شیوع کووید 19 قطعا یک شرایط استثنایی می‌باشد.

اصول راهنمای پیشنهادی

با توجه به شرایط کنونی، بر اساس یک مبنای مورد-به-مورد به دنبال تجزیه و تحلیل مقامات فیفا و با در نظر داشتن هماهنگی جهانی، پیشنهاد می‌گردد که:

1. تمامی درخواست‌ها برای تمدید تاریخ پایان فصل کنونی تایید گردد؛

2. تمامی درخواست‌ها برای تمدید یا اصلاح دوره‌های ثبت‌نامی که قبلا شروع شده‌اند، تایید گردد، به شرطی که طول مدت آنها با حداکثر حد مجاز (یعنی 16 هفته) که در مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا مشخص شده است مطابقت داشته باشد؛

3. تمامی درخواست‌ها برای تمدید یا تعویق دوره‌های ثبت‌نامی که شروع نشده‌اند، تایید گردد، به شرطی که طول مدت آنها با حداکثر حد مجاز (یعنی 16 هفته) که در مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا مشخص شده است مطابقت داشته باشد؛

4. به فدراسیون ها عضو اجازه داده می‌شود تا تاریخ‌های فصل و/یا دوره‌های ثبت‌نام را اصلاح نمایند، چه در TMS و چه با اطلاع دادن به فیفا از طریقی دیگر؛ و

5. به عنوان یک استثنا برای ماده‌ی 6 بند 1 از مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا ،یک بازیکن حرفه‌ای که قراردادش منقضی شده یا در نتیجه‌ی کووید 19 فسخ شده است، این حق را دارد که در یک فدراسیون در خارج از یک دوره‌ی ثبت‌نامی، بدون توجه به تاریخ انقضا یا فسخ، ثبت‌نام نماید.

از آنجا که تصمیم‌گیری در مورد دوره‌های ثبت‌نام در نهایت به تقویم ورزشی مسابقات ملی مختلف بستگی خواهد داشت (که در حال حاضر نامشخص باقی مانده است)، این مساله از سوی فیفا به طور مداوم مورد نظارت و ارزیابی قرار خواهد گرفت.

دیگر موضوعات مقرراتی

علاوه بر موضوعات اصلی که از طریق ارائه‌ی رهنمودهای خاص در بالا به آنها پرداختیم، این کارگروه، مسائل مقرراتی دیگری را شناسایی نمودند، که نیازمند تصمیم‌گیری از سوی فیفا می‌باشد.

در این مرحله، فیفا مایل است موارد زیر را در ارتباط با موضوعات اصلی مطرح نماید.

آزادسازی بازیکنان برای تیم‌های ملی

ماده‌ی 70 اساسنامه‌ی فیفا بیان می‌دارد که "این شورا باید، پس از مشورت با کنفدراسیون‌ها، یک تقویم مسابقات بین‌المللی را تهیه کند که برای کنفدراسیون‌ها، فدراسیون ‌های عضو و لیگ‌ها الزام‌آور باشد".

ماده‌‌های 1 (فوتبال مردان) 1bis (فوتبال زنان)، و 1ter (فوتسال) ضمیمه‌ی 1 از مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا، باشگاه‌ها را ملزم می‌سازد تا بازیکنان را برای تیم‌های ملی آزاد نمایند و بازیکنان را ملزم می‌سازد تا دعوت به تیم‌های ملی برای بازی‌های بین‌المللی برگزارشده در پنجره‌های بین‌المللی طراحی‌شده در تقویم بازی‌های بین‌المللی را بپذیرند.

در 13 مارس 2020، اداره شورا تصمیم گرفت که قوانینی که به طور طبیعی باشگاه‌ها را ملزم به آزادسازی بازیکنان برای تیم‌های ملی می‌نماید در مورد پنجره‌های بین‌المللی در مارس و اپریل اعمال نمی‌شود. تصمیم اصلی این بود که:

1. باشگاه ملزم نیستند بازیکنان ثبت‌شده‌ی خود را برای تیم‌های ملی آزاد نمایند.

2. اگر یک باشگاه موافقت نماید که بازیکن ثبت‌شده‌ی خود را برای تیم‌های ملی آزاد نمایند، آن بازیکن می‌تواند آن دعوت را رد کند.

3. هرگونه تصمیم اینچنینی نباید تحت اقدامات انضباطی قرار گیرد.

4. اگر یک بازیکن به خاطر کووید 19 نتواند به وظیفه‌ی خود برای بازگشت به باشگاهش در مهلت مقرر عمل نماید، آن فدراسیون و/یا بازیکن نباید تحت هیچگونه محدودیت یا اقدام انضباطی بعدی قرار گیرد.

5. پنجره‌های بین‌المللی زیر مشمول این تصمیم می‌گردند:

أ‌. 23-31 مارس 2020 (تقویم بازی‌های بین‌المللی مردان)،

ب‌. 6-15 اپریل 2020 (تقویم بازی‌های بین‌المللی زنان)،

ت‌. 6-15 اپریل 2020 (تقویم بازی‌های بین‌المللی فوتسال).

در 6 اپریل 2020، همین تصمیم در مورد پنجره‌ی بین‌المللی بعدی در جون 2020 (1 الی9 جون 2020، تقویم مسابقات بین‌المللی مردان – 1الی10 جون 2020، تقویم مسابقات بین‌المللی زنان) نیز اتخاذ گردید.

قرض ها (قراردادهای قرضی)

در 25 سپتامبر 2019، کمیته‌ی ذینفعان فوتبال فیفا اصلاحاتی را در مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا در ارتباط با قراردادهای قرضی بین‌المللی به شورای فیفا پیشنهاد نمود. قرار شد این اصلاحات از 1 جولای 2020 اجرایی گردد.

در 27 مارس 2020، این دفتر تصمیم گرفت اجرایی شدن این موارد جدید را تا زمانی که بازار فوتبال بین‌المللی شفاف گردد، به تعویق بیندازد. تصمیم نهایی این بود که در حال حاضر، این اصلاحات در ارتباط با قراردادهای قرضی اجرایی نخواهد شد.

اجرای تصمیمات ارائه‌شده از سوی اتاق حل اختلاف فیفا یا کمیته‌ی تعیین وضعیت بازیکنان ، یا کمیته‌ی انضباطی در حوزه‌ی موضوعات مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا

اگر چه فیفا کاملا از مشکلات مالی احتمالی برخی از باشگاه‌ها در پی الزام به تبعیت از تصمیمات مالی ارائه‌شده از سوی ، اتاق حل اختلاف فیفا یا کمیته‌ی تعیین وضعیت بازیکنان یا کمیته‌ی انضباطی آگاه است، اما هیچ استثنایی در این ارتباط وجود نخواهد داشت.

در این حوزه، تصمیمات اتخاذشده از سوی نهادهای قضایی بالا باید از سوی فدراسیون های عضو، باشگاه‌ها، بازیکنان و مربیان بدون هیچ استثنایی رعایت شود. فیفا به اعمال ماده‌ی 15 قانون انضباطی فیفا در صورت عدم رعایت این تصمیمات ادامه خواهد داد.

درخواست‌ها به فیفا، اتاق حل اختلاف و کمیته‌ی وضعیت بازیکنان فیفا برای تمدید مهلت قانونی (مواعد قانونی)

به طور کلی، درخواست‌ها برای تمدید یک مهلت قانونی بر اساس یک مبنای مورد به مورد بررسی می‌گردد. درخواست‌های خاص در ارتباط با کووید 19 اصولا باید پذیرفته شود. حداکثر تمدید قانونی کنونی، صرف نظر از نوع درخواست، ده روز است (ماده‌ی 16 آئین‌نامه‌ی حاکم بر رویه‌های کمیته‌ی تعیین وضعیت بازیکنان و اتاق حل اختلاف).

با توجه به شرایط کاملا استثنایی، تصمیم گرفته شده است که حداکثر این مهلت، در صورت درخواست قبلی طرف مربوطه، به 15 روز افزایش یابد. این امر باعث ایجاد یک تعادل بین حقوق طرف درخواست‌کننده‌ی تمدید و حقوق طرف‌های مقابل، که نمی‌تواند تحت تاثیر مسائل کووید 19 قرار گرفته یا به تاخیر بیفتد، می شود.

پیشنهاد قرارداد از طریق پست (ثبت‌شده)

بر اساس ماده‌ی 6 بند 3 ضمیمه‌ی 4 از مقررات وضعیت و نقل و انتقال بازیکنان فیفا :

"اگر باشگاه قبلی قراردادی را به بازیکن پیشنهاد نکند، هیچگونه حق آموزشی قابل پرداخت نیست مگر اینکه باشگاه قبلی بتواند توجیه نماید که محق این حق آموزش است. باشگاه قبلی باید یک قرارداد را به صورت نوشتاری به بازیکن از طریق پست ثبت‌شده حداقل 60 روز قبل از انقضای قرارداد کنونی او پیشنهاد دهد. چنین پیشنهادی باید حداقل ارزشی معادل قرارداد کنونی داشته باشد. این مورد بدون لطمه در مورد حق آموزش باشگاه‌(های) قبلی آن بازیکن می‌باشد.

با توجه به شرایط کنونی و در مواردی که نمایندگان باشگاه قادر نیستند به طور فیزیکی از خدمات پستی به خاطر اقدامات اداری اتخاذشده از سوی دولت مربوطه استفاده نمایند، برای باشگاه قبلی کفایت می‌نماید که پیشنهاد خود را از طریق ایمیل ارائه کند، به شرطی که باشگاه قبلی از آن بازیکن تاییدیه بگیرد [از طریق هر ابزار معتبری] مبنی بر اینکه آن بازیکن یک نسخه از آن پیشنهاد را دریافت کرده است.

مهلت قانونی برای انتشار داده‌های واسطه‌ای سالانه

ماده‌ی 6 بند 3 از مقررات فیفا در ارتباط با کار با واسطه‌ها، بیان می‌دارد که:

"فدراسیون ها باید در پایان ماه مارس هر سال تقویمی، اسامی تمامی واسطه‌هایی که ثبت شده اند و نیز معاملات مجزایی که در آن شرکت داشته‌اند را، برای نمونه از طریق وبسایت رسمی خود، به اطلاع عموم برسانند. علاوه بر این، فدراسیونها باید مقدار کل تمامی حق‌الزحمه‌ها یا پرداخت‌هایی که در واقع توسط بازیکنان ثبت‌شده‌ی آنها یا هر یک از باشگاه‌های تابعه‌ی آنها به واسطه‌ها پرداخت شده است را منتشر نمایند. ارقامی که باید منتشر گردد رقم کل مجموع تمامی بازیکنان و رقم کل مجموع آن باشگاه می‌باشد."

با توجه به شرایط کنونی، تصمیم گرفته شده است که مهلت قانونی انتشار این اطلاعات تا 30 جون 2020 تمدید گردد.

نحوه‌ی تماس

فیفا کاملا نسبت به کمک به فدراسیون های عضو و ذینفعان فوتبال در سراسر جهان در طول این دوره‌ی خاص متعهد می‌باشد.

در این ارتباط، فیفا مایل است یک خط تماس مستقیم را برای هرگونه سوال یا استعلامی که ممکن است در مورد تاثیر این سند بر روی اقدامات روزمره‌ی مربوطه‌ی خود داشته باشید اختصاص دهد.

لطفا، در ارتباط با هرگونه موضوع مقرراتی از طریق legal@fifa.org با ما تماس بگیرید یا برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد طرح‌ها و برنامه‌های فیفا در ارتباط با کووید 19 به صفحه‌ی وبسایت اختصاصی ما به آدرس ذیل مراجعه کنید:

 www.fifa.com/what-we-do/covid-19

ورزش، دکترین استیصال و فورس ماژور- ویروس کرونا

ورزش، دکترین استیصال و فورس ماژور- ویروس کرونا

تصمیم لیگ برتر انگلستان و اتحادیه فوتبال اسکاتلند مبنی بر تعلیق مسابقات فوتبال به دلیل شیوع ویروس کرونا، آخرین مورد از یک سری پاسخ‌های بی‌سابقه به شیوع جهانی بیماری‌ها است. این مقاله به بحث در خصوص مسائل حقوقی ورزش، که در اثر بحران سلامت جهانی حادث می‌گردند، اختصاص دارد.

نویسنده: نیک دو مارکو (1)

مترجم: روزبه وثوق احمدی

ویروس کرونا، همه‌ی بخش‌های زندگی ما را تحت تأثیر قرار داده و اگر چه تأثیرات آن بر روی سلامت، فوری‌ترینِ دغدغه‌ها به شمار می‌روند، اما پیامدهای بلندمدت اجتماعی و اقتصادی آن نیز شاید حائز اهمیت و بسیار قابل ملاحظه‌ باشد. مسائل حقوقیِ منبعث از مسائل تجاری، استخدامی، و حقوق بشر برای سال‌ها ادامه خواهد داشت. این مسائل علی‌الخصوص در ورزش مورد توجه ویژه‌ای قرار می‌گیرند، چرا که رویدادهای ورزشی، نه تنها دلیل عمده‌ی گردهمایی گروه‌های بزرگ هستند بلکه بسیاری از این رخدادها، دارای ارزش تجاری و فرهنگی نیز هستند. اخبار مربوط به گسترش این ویروس در سرتاسر پهنه گیتی، با اشاره به لغو رخدادهای مهم ورزشی، یا ترتیبات صورت گرفته برای انجام مسابقات «پشت درهای بسته» [بدون تماشاگر] همراه است.

هنگامی که یک رویداد ورزشی، در نتیجه‌ی اقدامات یک دولت یا قانونگذار، برای جلوگیری از گسترش کووید-۱۹ لغو می‌شود، یا زمانی که یک تیم یا بازیکن از شرکت در مسابقه به دلیل ترس از مبتلا شدن به بیماری امتناع می ورزد یا موقعی که یک مسابقه باید در پشت درهای بسته انجام شود اما تماشاگران قبلاً بلیت‌های خود را خریداری کرده باشند، چه اتفاقی می‌افتد؟ 

پیامدهای دادخواهانه تقریباً بی‌پایان هستند، مواردی نظیر شکایت های پخش‌کنندگان (رادیو و تلویزیون و ...) و حامیان مالی علیه اشخاصی که به تعهدات خود عمل نکرده‌اند، شکایت های احتمالی بازیکنان در خصوص مسامحه برای قرار دادن آنها در معرض ابتلاء به بیماری، شکایت تماشاگرانی که بلیت‌ها یا بسته‌های پذیرش هتل‌ها و ... را خریداری نموده‌اند؛ و همچنین دعوای باشگاه‌هایی که درآمد قابل توجهی را از دست داده‌اند.

یک موضوع مهم در بسیاری از این اختلافات بالقوه این خواهد بود که آیا شیوع کووید-19، یا اقدامات الزامی تحمیل شده به برگزارکنندگان رخدادهای ورزشی برای لغو، عقب انداختن، یا بازی در پشت درهای بسته، یک طرف را از انجام تعهدات قراردادی معاف می کند یا خیر؟

نظام های حقوق داری قانون مدون معمولاً معافیت طرف‌ها از انجام تعهدات قراردادی را تنها زمانی به رسمیت می شناسند که انجام تعهدات، غیرممکن شده باشد. به عنوان مثال، بند 1 ماده 119 از قانون تعهدات سوئیس بیان می دارد که: "یک تعهد هنگامی ساقط می‌گردد که انجام آن به واسطه شرایطِ غیر قابل انتساب به متعهد، غیرممکن باشد".

رویه قضایی [کامن لا (2)] انگلستان، پاسخ‌ خود به این مسئله را، اغلب در خصوص رخدادهای ورزشی پرتماشاگر، ارائه داده است. اولین آنها دکترین «استیصال (3)»در رویه قضایی انگلستان است، این دکترین مواقعی نافذ است که اتفاقی رخ دهد که، طرف‌ها، آن موارد را در قرارداد لحاظ نکرده باشند، و اجرای قرارداد را ناممکن سازد، و عدم اجرای قرارداد، به علت تخطی یکی از طرف‌ها رخ نداده باشد. دومینِ آنها، لحاظ کردن بندهای موسوم به فورس ماژور (4)[قوه قهریه] در قراردادها است که در آن، طرفین صراحتاً قید می‌نمایند که در صورت وقوع رویدادهای مشخصی که خارج از کنترل آنها باشد، از انجام تعهدات‌شان معاف می‌گردند.

دکترین «استیصال» در شرایط لغو رویدادهای عمومی بزرگ به وجود آمد.در سال 1861، یک برگزارکننده‌ی رویدادهای سرگرم‌کننده به نام تیلور، یک سالن موسیقی را به منظور برگزاری کنسرت‌ها و نمایشگاه‌های پرزرق‌وبرق به مدت چهار شبانه‌روز اجاره کرد تا اجرای سیمس ریوِس خواننده اپرای انگلیسی، و یک گروه خنیاگر دوره‌گرد، به همراه آتش‌بازی، نمایشگاه‌های تفنگ، شلیک تفنگ بادی، «یک جادوگر و مجسمه‌های یونانی (5)»، نمایش بندبازی، و «بازی‌های چینی و ایرانی» را در معرض نمایش قرار دهد. متأسفانه چند روز قبل از اجرا، سالن موسیقی مذکور طعمه حریق شد. دیوان عالی با تکیه بر اصول قانون مدنی و رویه قضایی انگلستان، تصمیم گرفت که هر دو طرف را از انجام تعهدات خود ذیل این قرارداد معاف نماید زیرا بنا به دلایلی که تقصیر هیچکدام از آنها نیست، سالن ذیربط دیگر موجودیت ندارد (6). قاضی مربوطه عینی‌ترین مثال این اصل را اینگونه ارائه کرد: "اگر یک نقاش که برای رنگ‌آمیزی یک تصویر استخدام شده است به یکباره نابینا شود، می‌تواند از اجرای قرارداد معاف شود."

در سال ۱۹۰2، یک سری از پرونده ها مشهور به «پرونده‌های تاجگذاری» اتفاق افتاد. قراردادهای مختلفی برای اجاره محل اقامت برای تماشای مراسم تاجگذاری پادشاه ادوارد هفتم منعقد گردید. اما تاجگذاری به تعویق افتاد و مراسم لغو شد، زیرا آپاندیس پادشاه عود کرده بود. آقای هنری از پرداخت تتمه حساب به آقای کرل بابت اجاره‌ی اتاق‌هایش در پال‌مال به منظور تماشای مراسمی که برگزار نشد خودداری نمود، و دادگاه تجدید نظر با تکیه بر دکترین استیصال، تشخیص داد که او از ایفای تعهدات خود برای این منظور معاف است (7).

هر چند که دکترین استیصال، یک طرف را از تعهداتی که در یک قرارداد تقبل کرده، معاف می‌سازد، اما دادگاه‌ها به طور ساده انگارانه به این دکترین استناد نمی‌کنند؛ بلکه لازم است که مشخص گردد رخداد مربوطه توسط طرفین پیش‌بینی نشده بوده  آنها را نسبت به انجام تعهدات‌شان ناتوان ساخته، و رخداد مربوطه، تقصیر آنها نبوده است.

فورس ماژور، همانگونه که از معنای کلمات برمی‌آید (به معنای قدرت مافوق)، از قانون مدنی مشتق می‌گردد و اشاره به یک رخداد غیر قابل پیش‌بینی و مقاومت‌ناپذیر دارد که یک طرف را از اجرای قرارداد باز می‌دارد. در قانون انگلستان، فورس ماژور به عنوان یک دکترین جداگانه (همانند استیصال) به رسمیت شناخته نمی‌شود. بلکه طرف‌های قرارداد می‌توانند بندهای فورس ماژور را در قراردادهایشان بگنجانند که قید می‌نماید در صورت دخالت یک رخداد خاص تعریف شده، آنها از انجام تعهدات‌شان معاف می‌شوند. وجود بندهای فورس ماژور در قرارداد، قلمروی دکترین استیصال را تنگ‌تر می‌کند. اگر طرف‌های قرارداد با دقت شرایطی را در نظر گرفته باشند که در آن، از اجرای تعهدات قراردادی‌شان معاف شوند، تکیه آنها به دکترین استیصال سخت‌تر خواهد بود.

در شکایت ماتسوکیس علیه پریستمن و سایرین (8)، اعتصاب سال ۱۹۱۲ معدنچیان باعث شد که مشتکی عنه مربوطه در ساخت یک کشتی بخار برای شاکی که اهل رومانی بود، دچار تأخیر شود. در قرارداد مربوطه یک بند فورس‌ماژور با کمی سهل انگاری وجود داشت و دادگاه انگلستان متوجه آن شد و عنوان نمود : «واژه‌های "فورس‌ماژور" واژه‌هایی نیستند که معمولاً در یک قرارداد انگلیسی یافت شوند. آنها از قانون ناپلئون (9) گرفته شده‌اند، و توسط این آقای رومانیایی یا مشاوران‌شان گنجانده شده‌اند که بدون شک با کاربرد آن در قاره اروپا آشنایی نداشته‌اند».

دادگاه با استناد به این مفهوم خارجی، تشخیص داد که اختلال کامل کسب و کار در شمال انگلستان، به علت اعتصاب مذکور، به لحاظ منطقی در قلمرو واژه‌های فورس ماژور قرار می‌گیرد. تعجبی ندارد که ادعای متهم مبنی بر آنکه تأخیر در ساخت کشتی بخار به دلیل رفتن کارگران برای مسابقات فوتبال نیز بوده است، فورس‌ماژور نبود و به زعم دادگاه : آن یک اتفاق عادی بود که باعث ایجاد وقفه در کار شد و متهمان در هنگام عقد قرارداد، قطعاً آن را لحاظ کرده بودند.

در پرونده(10)  CAS 2015/A/392 دیوان داوری ورزش (11) تشخیص داد که فدراسیون سلطنتی فوتبال مراکش (FRMF) حق ندارد که مسابقات جام ملت‌های آفریقا (12) در سال ۲۰۱۵ را به خاطر نگرانی‌های ناشی از ویروس ابولا به تعویق اندازد. CAS تشخیص داد که ابولا یک lمر فورس ماژور نیست، چرا که برگزاری مسابقات را به طور کامل ناممکن نمی‌سازد بلکه فقط آن را دشوار می‌سازد. با توجه به ماهیت خیلی خاص ویروس مذکور، در این مورد باید احتیاط به خرج داده شود. این تصمیم تاحدودی بر اساس شواهد و مدارک تخصصی اتخاذ شد که نشان می‌داد در آن زمان، ابولا از طریق تماس مستقیم با مایعات ارگانیک منتقل می‌شد و هیچ مدرکی مبنی بر امکان انتقال آن از طریق هوا یا تماس بدنی وجود نداشت. همچنین، CAS با ترس‌های مشروع فدراسیون سلطنتی فوتبال مراکش در خصوص ابولا اتفاق نظر داشت و گرچه با فورس ماژور تلقی نمودن آن مساله موافقت نکرد، اما اجازه تجدید نظر آن فدراسیون نسبت به مجازات سنگین مالی و سایر محرومیت های اعمال شده به کنفدراسیون فوتبال آفریقا (13) را صادر کرد.

یک قرارداد یا مجموعه قوانین برای یک نهاد ورزشی، می‌تواند دقیقاً مشخص کند که چه رخدادهایی به منزله‌ی فورس ماژور تلقی می‌شود یا اینکه وظیفه تعیین فورس‌ماژور بودن یا نبودن رخدادی را به آن نهاد محول نماید. به عنوان مثال در ماده ۸۳ از آیین نامه لیگ قهرمانان یوفا 20/2019، «شرایط پیش‌بینی نشده» قید می‌کند که:

"هرگونه موضوعی که در این آیین‌نامه مطرح نشده است، از قبیل موارد فورس ماژور، توسط هیات اضطراری یوفا (14) تصمیم‌گیری می شود و در صورتی که به دلیل ضیق وقت مقدور نباشد، توسط رئیس یوفا یا در غیاب وی توسط دبیر کل یوفا تعیین تکلیف می‌شود. این تصمیمات قطعی هستند."

بسیاری از باشگاه‌های ورزشی در انگلستان دارای بندهای فورس ماژور در ضوابط و شرایط فروش بلیط و پذیرایی هستند. اما پیش‌نویس این بندها به نحو قابل ملاحظه‌ای با همدیگر تفاوت مینمایند. در بسیاری از آنها صرفاً به نام «رخدادهای فورس ماژور» اشاره می‌شود بی‌آنکه در جایی تعریف شود که آن رخدادها چه هستند، و این ممکن است که در حوزه قضایی حقوق مدنی جواب دهد اما در رویّه‌ی قضایی انگلستان خطر وجود دارد چرا که این عبارت هیچ معنای عمومی غیر از آنچه که طرف‌های مربوط به آن را تصریح کرده باشند، ندارد.

در برخی از آنها به «اپیدمی» اشاره شده است که می‌تواند برای کووید-19 اعمال شود، اما در بقیه موارد به آن اشاره نشده است. مثلاً در بند ۵ از شرایط و ضوابط پذیرایی فصلی لیسترز تایگرز، مسئولیت در قبال ناتوانی در انجام تعهدات به دلیل رخدادهای فورس ماژور مشتمل بر «اعتصابات، تعطیلی کارخانجات، منازعات صنعتی، شورش‌ها، جنگ‌ها، اغتشاشات داخلی، آتش‌سوزی، انفجارات، طوفان‌ها، قطع برق، قوانین و الزاماتِ مقامات دولتی یا محلی یا راگبی، فقدان مجوز مشروبات الکلی، و مشکلات مرتبط با محل اجرای نمایشات معاف شده‌اند؛ اما اشاره‌ای به اپیدمی‌ها نشده است، و الزامات دولتی و قانونگذار وجود دارند. اگر دولت یا رییس لیگ راگبی (15) دستور دهند که یک مسابقه باید لغو یا در پشت درهای بسته برگزار گردد، که در آن صورت به نظر می‌رسد مراتب دقیقاً در محدوده‌ی تعریف قرار می‌گیرد. اما اگر باشگاه به طور داوطلبانه موافقت نماید که مسابقه باید لغو گردد، در آن صورت شامل تعریف نمی‌شود.

تأخیر در اجرای یک تعهد، لزوماً به معنی تایید یک اتفاق مختل کننده نیست؛ بلکه طرف متقاضی استیصال باید ثابت کند که این تأخیر، انجامِ نهایی تعهد قراردادی ذیربط را اساساً به تعهدی متفاوت از تعهد تقبل شده در قرارداد تبدیل می‌نماید (16).

تعویق مسابقه فوتبال به دلیل شیوع کووید-۱۹ احتمالاً رخدادی است که خارج از کنترل طرف‌ها می‌باشد، به همین خاطر آنها مقصر نیستند و امکان آن را در نظر نگرفته اند. اما تعویق، در تقابل با لغو یا الزام بازی در پشت درهای بسته را سخت بتوان به عنوان غیرممکن بودنِ انجام تعهدات قراردادی تلقی کرد. اگر من بلیطی را برای تماشای یک مسابقه فوتبال خریداری کنم و آن مسابقه به تعویق بیفتد، خواهم توانست که آن را برای مسابقه مربوطه که چند هفته بعد برگزار خواهد شد مورد استفاده قرار دهم.

تصمیم لیگ برتر و لیگ فوتبال انگلیس برای به تعویق انداختن مسابقات به جای انتظار برای ممنوع شدن گردهمایی‌های بزرگ توسط دولت، یا بازی در پشت دربهای بسته، منطقی‌ترین اقدام به نظر می‌رسد، چرا که اجازه می‌دهد مسابقات مذکور در یک مرحله دیگر برگزار شوند و نه اینکه به طور کامل متوقف گردند یا در شرایطی برگزار گردند که دارندگان بلیط‌های فصلی، ارزش بلیط فصلی‌شان از بین برود، و اگر فصل ملغی شود، باشگاه‌ها ارزش عملکرد خود تا به آن تاریخ را از دست می‌دهند.

با این وجود، قطعاً هنوز برخی موارد حقوقی پیچیده‌تر مترتّب بر آن وجود خواهند داشت؛ مثلا اگر من یک حامی (اسپانسر) پیراهن باشم که ۳ یا 4 قسط را پرداخت کرده باشم تا علامت تجاری‌ام در روی پیراهن یک باشگاه تا تاریخ ۳۰ ماه مه ۲۰۲۰ درج گردد، اما فصل مربوطه تا پایان ماه ژوئن تمام نشود، چه اتفاقی می‌افتد؟ یک پاسخ معقول از سوی طرف‌ها این است که آنها توافق‌نامه خود را تغییر داده و موافقت نمایند که هدف واقعی آنها، برای حمایت در طول یک فصل کامل بوده است؛ اما این امکان وجود دارد که هر کدام از طرف‌ها بنا به دلایل دیگری نخواهند یا نتوانند قرارداد را ادامه دهند. اگر فصل فوتبال از نیمه تابستان آنطرف‌تر برود، که در آن موقع موعدِ قرارداد بازیکنان به سر می‌آید، ممکن است انبوهی از مشکلات بر سر باشگاه‌ها خراب شود. باشگاه‌هایی که قادر نیستند در دوره‌ی تعویق مسابقات، درآمدِ روزِ مسابقه را کسب کنند اما کماکان باید دستمزد بازیکنان، هزینه‌های تدارکات، و صورت‌حساب‌های مالیاتی را بپردازند، باید چه کار کنند؟ آیا قوانین مختلف بازیِ منصفانه باید سبک‌تر شوند یا حتی به طور موقت به حالت تعلیق درآیند؟

تنها موضوع قطعی در این غیرقطعی‌ترین اوقات این است که کووید-۱۹ به احتمال زیاد انبوهی از اختلافات حقوقی آتی را ایجاد خواهد کرد که دورنمای حقوقی ما، علی‌الخصوص در دنیای ورزش، را شکل خواهند داد.

One- Nick De Marco QC
Two- Common law
Three- Frustration
Four- Force majeure
Five- A wizard and Grecian statue
Six- Taylor v Caldwell [1863] EWHC QB J1, https://www.bailii.org/ew/cases/EWHC/QB/1863/J1.html
Seven- Krell v. Henry [1903] 2 K.B. 740
Eight- [1915] 1 K.B. 681
Nine- Code Napoléon
Ten- Fédération Royale Marocaine de Football v. Confédération Africaine de Football, Award of 17 November 2015 and see Bône N. (2017) CAS 2015/A/3920 Fédération Royale Marocaine de Football v. Confédération Africaine de Football, Award of 17 November 2015. In: Duval A., Rigozzi A. (eds) Yearbook of International Sports Arbitration 2016. Yearbook of International Sports Arbitration. T.M.C. Asser Press, The Hague
Eleven- Court of Arbitration for Sport
Twelve- African Cup of Nations
Thirteen- Confederation of African Football
Fourteen- UEFA Emergency Panel
Fifteen- Premiership Rugby
Sixteen- Pioneer Shipping Ltd. and Others Respondents v B.T.P. Tioxide Ltd. Appellants [1982] A.C. 724

dapibus non id suscipit elementum ipsum Praesent elit. Aliquam